![Micky80](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/4d236a695244629f4e159a9084830b03-50x50.jpg)
Micky80
29-04-2022 om 08:10
Verstoorde relatie met puberzoon
Het contact tussen mijn puber (15) en mij loopt zo moeizaam. Ik krijg de hele dag verwijten. Alles maar echt alles ligt aan mij. Hij zegt: Ik kan niet communiceren, niet nadenken, ik jok, ik luister niet. Nu heeft puber ook besloten om niet meer mee te willen eten met ons. Hij wil de hele dag alleen zijn op zijn kamer en dus ook daar eten. Ik heb aangegeven dat het zo niet gaat, dat ik mij zorgen maak. Hij wil geen hulp, ik moet gewoon normaal doen. Ik heb niet per se veel regels in huis, veel in overleg, maar samen eten als je thuis bent is er wel 1. Dus als je thuis bent eet je mee, zo niet dan is dat jouw keuze, maar dan eet je dus niets. Maar wat ik zo lastig vind is dat ik elke dag meer uit contact ga. Hij geeft ook aan dat hij niets met mij heeft als persoon heeft. Geen gedeelde interesses, gewoon geen binding. Ik ben zo verdrietig en radeloos. Ik heb tot zijn 12e altijd voor hem gezorgd, vanaf zijn 5e samen met mijn nieuwe partner. Altijd goed en liefdevol contact. Vanaf zijn 10e waren er wel eens wat incidentjes, brutaal, gedoe op school, maar geen big issues. Maar al die dingen blijft op terugkomen. Nu heb ik daar zeker wel ruimte voor maar dan moet hij wel hulp aanvaarden of met ons willen praten of samen eem oplossing zoeken. Maar dat wil hij niet. Ik moet vooral normaal doen. Korte achtergrond: Biologische vader was tot vorig jaar sporadisch in beeld. Sinds een jaar zijn het de allerbeste maatjes. Dat vind ik fijn voor mijn zoon. Tegelijkertijd heb ik hem wel gevraagd als hij mij (en stiefvader) zo vreselijk vindt of hij niet liever bij vader woont. Dat wil hij niet want vader woont in andere stad en hier heeft hij vrienden en school (waar het ook niet goed gaat trouwens). Wat kan ik doen? Ik lees me suf over dit thema, ik heb zelf hulp gezocht, maar wat ik ook doe, ik raak alleen maar meer verwijderd van mijn kind en mijn kind zondert zich volledig af en wil zich amper aan regels houden. Iemand een goede tip?
![AttentiveCobra73](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/13542b4046c6ec83f0b20ac4ac88c63d-50x50.jpg)
AttentiveCobra73
29-04-2022 om 08:25
ik zou zeggen laat hem op kamer eten
Hoe gaat school
Hoe is contact vrienden
Zijn er andere problemen zoals verslaving?
![AttentiveCobra73](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/13542b4046c6ec83f0b20ac4ac88c63d-50x50.jpg)
AttentiveCobra73
29-04-2022 om 08:27
Jullie hebben geen gezamenlijke interesses volgens zoon
Maar samen naar een film
Uit eten ?
![Micky80](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/4d236a695244629f4e159a9084830b03-50x50.jpg)
Micky80
29-04-2022 om 08:32
clivia53 schreef op 29-04-2022 om 08:25:
ik zou zeggen laat hem op kamer eten
Hoe gaat school
Hoe is contact vrienden
Zijn er andere problemen zoals verslaving?
Maar vind je niet dat er basisregels zijn? Je bent toch onderdeel van een gezin? Er is ook een ander jonger kind in huis. Als je niets wilt bijdragen, niet wilt meedoen , niets wil oplossen, moet je dat dan laten gaan? Hoe ga je tot elkaar komen als er geen enkele vorm van contact is? Buiten thuis en school gaat het redelijk met hem, althans dat zegt hij.
![Micky80](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/4d236a695244629f4e159a9084830b03-50x50.jpg)
Micky80
29-04-2022 om 08:33
clivia53 schreef op 29-04-2022 om 08:27:
Jullie hebben geen gezamenlijke interesses volgens zoon
Maar samen naar een film
Uit eten ?
Nope, hij wil niets met mij doen.
![kaatjecato](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/b8e0fe5c37b17bac71bbe8ecb6a3fe1f-50x50.jpg)
kaatjecato
29-04-2022 om 08:35
dit klinkt heel pijnlijk, ik lees in je bericht dat je je afgewezen voelt en daardoor uit het contact gaat. Een paar vragen:
-pubers kunnen heftig reageren maar houden daarmee soms wel een spiegel voor: zit er ergens een kern van waarheid in zijn verwijten?
-kan het zijn dat hij zich vooral afzet omdat hij de relatie met zijn vader nu aanhaalt en dat hij merkt dat het je raakt? Is er iets in jouw reactie waar hij op reageert?
Ik wil niet suggereren dat het terecht is dat hij zich zo gedraagt overigens, maar kijk eens of jij de situatie kunt draaien. Hij is een kind en nog niet volwassen, maar jij wel. Misschien zijn jullie ongemerkt in een patroon terecht gekomen en daar kom je alleen uit als je iets heel anders gaat doen.
Wat zou er gebeuren als jij juist in contact gaat: regelmatig iets leuks met hem ondernemen, je minder laten raken door zijn opmerkingen?
En een keer een gesprek: hoe zou jij willen dat de relatie tussen ons is? En dan echt naar hem luisteren, en proberen uit oordelen te blijven als je reageert.
Overigens heel goed dat je je grenzen aangeeft: eten doen we samen. Betekent niet dat je ze kunt afdwingen, maar je kunt ze wel blijven herhalen.
Het klinkt heel moeilijk, en je kunt hier misschien best zelf wat ondersteuning bij gebruiken. Sterkte!
![MoederBarberin](https://static.ouders.nl/uploads/users/2021/6/6116dce31b3b181a_a629fd-50x50.jpg)
MoederBarberin
29-04-2022 om 08:50
Hij wil dus puur om zijn sociale leven buitenshuis bij je blijven wonen, maar niet participeren in het leven binnenshuis.
Ik zou zijn wens inwilligen. Hij mag de hele dag op zijn kamer zitten, hoeft niet aan tafel te eten en hoeft geen klusjes in huis te doen.
Maar niet deelnemen betekent ook dat jij zijn was niet wast, hem niet komt halen als hij ergens ver weg heeft afgesproken, of als zijn fiets stuk is, hij geen geld kan lenen voor spullen die hij graag wil hebben, etc.
Blijkbaar haalt hij er een bepaalde voldoening uit om jou neer te sabelen. Als je zoveel gevoelens hebt en je nog niet weet hoe je die moet kanaliseren is het natuurlijk makkelijk om dat op jou te projecteren en hoe meer jij de dialoog aan gaat/vraagt/smeekt/boos wordt, hoe groter de bullseye op je voorhoofd.
Dit betekent niet dat je hem laat vallen. Je bent er voor hem als hij klaar is om te praten, maar laat hem zelf het tempo bepalen. En ondertussen leert hij misschien wat waarderen voor je te krijgen nu hij ineens dingen zelf moet doen
![Maanlicht](https://static.ouders.nl/uploads/users/2022/4/1e4e2cde23c1a20a_155d2c-50x50.jpg)
Maanlicht
29-04-2022 om 10:06
MoederBarberin schreef op 29-04-2022 om 08:50:
Hij wil dus puur om zijn sociale leven buitenshuis bij je blijven wonen, maar niet participeren in het leven binnenshuis.
Ik zou zijn wens inwilligen. Hij mag de hele dag op zijn kamer zitten, hoeft niet aan tafel te eten en hoeft geen klusjes in huis te doen.
Maar niet deelnemen betekent ook dat jij zijn was niet wast, hem niet komt halen als hij ergens ver weg heeft afgesproken, of als zijn fiets stuk is, hij geen geld kan lenen voor spullen die hij graag wil hebben, etc.
Blijkbaar haalt hij er een bepaalde voldoening uit om jou neer te sabelen. Als je zoveel gevoelens hebt en je nog niet weet hoe je die moet kanaliseren is het natuurlijk makkelijk om dat op jou te projecteren en hoe meer jij de dialoog aan gaat/vraagt/smeekt/boos wordt, hoe groter de bullseye op je voorhoofd.
Dit betekent niet dat je hem laat vallen. Je bent er voor hem als hij klaar is om te praten, maar laat hem zelf het tempo bepalen. En ondertussen leert hij misschien wat waarderen voor je te krijgen nu hij ineens dingen zelf moet doen
Ik geloof niet wat ik lees. We hebben het hier over een 15-jarige. Gewoon gevaarlijk, zulke adviezen. Je hebt toch geen idee wat er aan de hand is met die jongen?
Wat ik zou doen:
- hem een tijdje zijn zin geven, hem even met rust laten, wat afstand nemen
- proberen zelf na te denken over wat er fout gegaan kan zijn. Is het mogelijk dat biologische vader jou zwart maakt? Of trekt zoon gewoon de conclusie 'biologische vader is toffe peer, mijn moeder is een trut anders waren ze nog samen'? Bemoeit je nieuwe partner zich opeens of opeens veel meer met de opvoeding? Zoon is op een punt in zijn leven dat hij zich gaat afzetten tegen het ouderlijke 'gezag' en dus zeker dat van een stiefouder in vraag gaat stellen.
- maar vergeet bovenal niet dat hij 15 is, een puberbrein heeft, en dat het jouw taak is om hem te helpen op te groeien tot een gelukkige volwassene, ook al verloopt dat nu allesbehalve volgens het boekje
- idealiter zouden jullie samen naar een gezinstherapeut gaan, als hij daar (nog) niks voor voelt, kan je misschien in eerste instantie alleen gaan?
Ik wens je veel sterkte !
![Maanlicht](https://static.ouders.nl/uploads/users/2022/4/1e4e2cde23c1a20a_155d2c-50x50.jpg)
Maanlicht
29-04-2022 om 10:11
Micky80 schreef op 29-04-2022 om 08:33:
[..]
Nope, hij wil niets met mij doen.
Mijn zonen wilden toen ze 15 waren ook niet met mij alleen naar de film of uit eten hoor... Op die leeftijd horen zij zich wat te beginnen losmaken van thuis, terwijl ouders een veilige haven bieden.
Kan hij je vraag of hij niet liever bij vader wilt wonen verkeerd begrepen hebben? Alsof jij hem weg wil hebben?
![Maanlicht](https://static.ouders.nl/uploads/users/2022/4/1e4e2cde23c1a20a_155d2c-50x50.jpg)
Maanlicht
29-04-2022 om 10:17
Micky80 schreef op 29-04-2022 om 08:32:
[..]
Maar vind je niet dat er basisregels zijn? Je bent toch onderdeel van een gezin? Er is ook een ander jonger kind in huis. Als je niets wilt bijdragen, niet wilt meedoen , niets wil oplossen, moet je dat dan laten gaan? Hoe ga je tot elkaar komen als er geen enkele vorm van contact is? Buiten thuis en school gaat het redelijk met hem, althans dat zegt hij.
'Redeijk' is dus niet goed genoeg. Ik zou proberen te achterhalen wat er aan de hand is. Want dat er iets aan de hand is, is duidelijk.
![Micky80](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/4d236a695244629f4e159a9084830b03-50x50.jpg)
Micky80
29-04-2022 om 10:19
Maanlicht schreef op 29-04-2022 om 10:11:
[..]
Mijn zonen wilden toen ze 15 waren ook niet met mij alleen naar de film of uit eten hoor... Op die leeftijd horen zij zich wat te beginnen losmaken van thuis, terwijl ouders een veilige haven bieden.
Kan hij je vraag of hij niet liever bij vader wilt wonen verkeerd begrepen hebben? Alsof jij hem weg wil hebben?
Ik heb tegen hem gezegd dat ik van hem
hou, dat ik heel fijn vind als hij bij ons is maar als hij zegt het zo vreselijk bij ons te vinden of hij dan niet liever bij papa wil zijn. Ik weet niet of hij dat verkeerd heeft opgevat. Ik wil hem iig laten weten dat hij een keuze heeft en dat ik het altijd fijn vindt als hij bij ons is.
![Micky80](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/4d236a695244629f4e159a9084830b03-50x50.jpg)
Micky80
29-04-2022 om 10:20
Maanlicht schreef op 29-04-2022 om 10:17:
[..]
'Redeijk' is dus niet goed genoeg. Ik zou proberen te achterhalen wat er aan de hand is. Want dat er iets aan de hand is, is duidelijk.
Ik heb zoveel gesprekken gevoerd. Maar hij blijft maar aangeven dat het aan mij ligt en dat hij het niet gaat oplossen. Alles wat ik vind, ziet hij anders. Dus ja zo kom je niet echt verder.
![Maanlicht](https://static.ouders.nl/uploads/users/2022/4/1e4e2cde23c1a20a_155d2c-50x50.jpg)
Maanlicht
29-04-2022 om 10:21
O ja, en probeer je nieuwe partner hierbuiten te houden. Ik weet het, hij heeft mee voor je zoon gezorgd sinds zijn vijfde, maar het zou heel goed kunnen dat hier de oorzaak ligt. Gevoelens van loyauteit jegens de biologische vader maken een goed contact met stiefvader en moeder moelijk.
Niet eerlijk naar jullie, wel begrijpelijk vanuit het standpunt van een, nogmaals, immature 15-jarige.
Porfessionele hulp is je beste kans. En beseffen dat het niet de schuld van zoon is dat zijn kerngezin stuk is. Waarmee ik jou niets wil verwijten maar je moet wel onder ogen zien dat dat voor je zoon niet ideaal is, verre van.
![Maanlicht](https://static.ouders.nl/uploads/users/2022/4/1e4e2cde23c1a20a_155d2c-50x50.jpg)
Maanlicht
29-04-2022 om 10:25
Micky80 schreef op 29-04-2022 om 10:19:
[..]
Ik heb tegen hem gezegd dat ik van hem
hou, dat ik heel fijn vind als hij bij ons is maar als hij zegt het zo vreselijk bij ons te vinden of hij dan niet liever bij papa wil zijn. Ik weet niet of hij dat verkeerd heeft opgevat. Ik wil hem iig laten weten dat hij een keuze heeft en dat ik het altijd fijn vindt als hij bij ons is.
Dat vond hij vast fijn om te horen, ook al liet hij het niet zien.
Ik heb als puber echt de vreselijkste dingen tegen mijn ouders gezegd, vandaag hebben we een heel goede band. Kan misschien een troost zijn.
Ik zat met mezelf in de knoop en reageerde het af op mijn ouders. Nooit of te nimmer deden we samen iets. Vandaaag gaan we nog steeds samen op vakantie.
![Maanlicht](https://static.ouders.nl/uploads/users/2022/4/1e4e2cde23c1a20a_155d2c-50x50.jpg)
Maanlicht
29-04-2022 om 10:28
Maar laat je niet verleiden tot manipulatief gedrag als 'dan doe ik je was ook niet meer." Een puber heeft er recht op dat er onvoorwaardelijk van hem gehouden wordt en voor hem gezorgd wordt.
Er zijn alleen maar verliezers als je tegen elkaar gaat opboksen van 'wie kan het het langste volhouden'
![MoederBarberin](https://static.ouders.nl/uploads/users/2021/6/6116dce31b3b181a_a629fd-50x50.jpg)
MoederBarberin
29-04-2022 om 10:38
Maanlicht schreef op 29-04-2022 om 10:28:
Maar laat je niet verleiden tot manipulatief gedrag als 'dan doe ik je was ook niet meer." Een puber heeft er recht op dat er onvoorwaardelijk van hem gehouden wordt en voor hem gezorgd wordt.
Niet mee eens. Onvoorwaardelijke liefde betekent niet dat je over je heen moet laten lopen en alles maar moet pikken. Hij heeft een dak boven zijn hoofd en voedsel in zijn buik. Je bent er voor hem als hij dat nodig heeft.
Iemand eerder noemde het zelfs gevaarlijk. Echt? Een puber die zelf zijn was doet gevaarlijk?
Onvoorwaardelijke liefde staat niet gelijk aan hotel en catering service spelen.
Ja, puber zijn is moeilijk en er komt veel op je af, maar dat betekent toch niet dat je maar onbegrensde onbeschoftheid kan tonen zonder dat iemand een grens stelt?
Reageer op dit bericht
Op dit topic is al langer dan 4 weken niet gereageerd, daarom is het reageerveld verborgen. Je kan ook een nieuw topic starten.