![Gezondheid](https://static.ouders.nl/uploads/forums/2020/12/gezondheid_1c05dc-750x300.jpg)
![Gezondheid](https://static.ouders.nl/uploads/forums/2020/12/gezondheid_1c05dc-750x200.jpg)
Gezondheid
![Kerstboom](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/1b25e52eb56f2fd5466a69fb2a26a407-50x50.jpg)
Kerstboom
27-12-2016 om 11:11
ADD bij volwassenen
Even onder pseudo...
Door allerlei aanwijzingen hier op het forum en ookbiiten ben ik me gaan verdiepen over ADD bij volwassenen. Ik heb nu bijna de zekerheid dat mijn levenspartner het ook heeft. Elk boek, elke lijst is een "feest" der herkenning.
Er is een maar: mijn vriend wil er niet over horen. Hij ontwijkt het, praat over zijn haat voor stickertjes. Maar in de tussentijd verzandt hij steeds dieper in een paar problemen die met zijn manier van zijn te maken hebben.
Vraag dus voor de paar mensen hier op de forum met ADD diagnose (ik weet dat ze er zijn). Hoe krijg ik hem zo ver dat hij naareen psycholoog gaat? Voor hemzelf, maar ook voor ons en voor zijn zonen waarvan eentje volgens mij ook prima in het plaatje past.
Kerstboom
![Sinbads vrouw](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/8bb5675f636e31cab7791465ee63fcdc-50x50.jpg)
Sinbads vrouw
28-12-2016 om 13:09
Door een diagnose buiten jezelf gaan zoeken
Dat was wat Kaaskopje schreef.
Hier wil ik toch even dieper op in gaan.
Ik was en ben ook niet blij met mijn diagnose. Want het hebben van een diagnose zorgt er niet voor dat je dan spontaan dingen wel kunt, die je voor die tijd niet kon. Zo is het ook nog eens.
Maar door die diagnose ben ik wel milder naar mezelf gaan kijken. Vergelijk het met dyslexie (ik heb een zoon met dyslexie) het houdt niet in dat je dan nooit meer hoeft te lezen, of dat je er geen aandacht in moet stoppen. Het verklaart alleen wel waardoor je sommige dingen minder goed kunt als "anderen" .
Ik merk mijn ADD vooral in wat ik/wij "gekscherend" noem(en) "de laatste handeling"
Wat doe je als je de melk gebruikt hebt? Je doet de dop weer op de melk. (Niet dus, vergeten)
Pannen in het kastje gezet? Deurtje dicht. (Niet dus, vergeten, komt er op de ene of andere manier niet van)
Boeken gelezen? Boek weer opruimen (Niet dus, vergeten, komt er op de ene of andere manier niet van)
En op deze wijze zijn er nog honderden dingen te verzinnen.
Pannen op tafel gezet, gas van het fornuis uitgezet? (Niet dus, vergeten, komt er op de ene of andere manier niet van)
En nu is het laatste voorbeeld een voorbeeld wat niet bijdraagt tot de veiligheid in huis.... en dus verzin je extra controle momenten om het veilig in huis te houden. Bewust even stilstaan bij datgene wat je doet. Controle rondje in de keuken voordat je aan tafel gaat zitten. Extra controle rondje voordat je naar bed gaat, zijn de deuren echt op slot, is het gas echt uit, staat de verwarming laag, zijn de ramen correct gesloten.
Weet je, het is vermoeiend. En frustrerend. De automatismen waar Sinbad helemaal niet over na hoeft te denken, zijn bij mij bewuste handelingen. Dwz, als ik ze niet vergeet.
Plus, het is ook niet beter voor je zelfbeeld en je eigenwaarde. Als een kind van 4 al automatisch de kastdeurtjes dicht kan doen, dan zou ik dat (50 jaar ouder) toch ook moeten kunnen?
De was, het aanrecht, de incasso's en de rekeningen bijhouden, het is echt geen rocketsience, daar hoef je geen IQ van 150 voor te hebben. Nou, ik red het niet.
En echt, ik ben geen achterlijke tante, maar de meest simpele dingen bijhouden is voor mij een heksentoer.
Komt ook bij, bovenstaande dingen zijn dodelijk saai. En juist omdat het zo dodelijk saai is, is het nog lastiger om te doen. als ik een taak afgerond heb, dan vol ik me niet voldaan. Heb ik echt niet het gevoel dat ik "iets" gedaan heb.
Wat dat aangaat snap ik de vriend van TO wel. Je dagdagelijkse leven zit al zo vol met dingen waar je je doorheen moet vreten zoals de bibelebontse rijstebrij berg, dat er weinig of geen energie over blijft voor andere dingen. Andere dingen waarbij de kans heel groot is dat je afgewezen wordt, en die afwijzing bevestigd alleen maar je zelfbeeld, namelijk dat je het niet kunt, dat je niet voldoend, dat je niet voldoende bent, en dat ook nooit zult worden.
als je van die gedachte nog niet depressief bent, dan wordt je het er wel van.
![Ouwe ADD'er](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/17773a2acfc55b0010dc1b4618f68f2d-50x50.jpg)
Ouwe ADD'er
28-12-2016 om 13:14
Bulk en kaaskopje
Haha, dat is juist het rare. Ik neem me al tijden voor om een automatische incasso te regelen, maar ja...dat moet je dan wel doen hè?! Ben niet zo tevreden over onze provider, dus dan neem ik me voor bij de nieuwe automatisch te gaan betalen, maar die nieuwe komt er niet, omdat het steeds de volgende dag wel komt. Ach ja, ik kan met dit soort dingen inmiddels wel redelijk leven. En we worden niet maandelijks afgesloten hoor.
En ik heb een hele leuke, lieve man, met heel veel kwaliteiten, maar daar hoort de administratie doen niet bij. Hij kan heel goed strijken, ramen lappen en klussen. Ieder z'n ding, maar onze relatie lijdt niet onder mijn ADD hoor. We zijn al heel lang getrouwd en hij kent me niet anders dan hoe ik ben.
En Kaaskopje. Nee, ik leg het niet buiten mezelf, maar mijn zelfbeeld en zelfvertrouwen waren echt heel slecht. Doordat ik nu weet waardoor het komt, kan ik mezelf wel makkelijker accepteren zoals ik ben en durf ik, doordat ik nu mensen om me heen heb die me snappen, dingen te doen die ik niet meer durfde, doordat toch alles mislukte. Ik heb zoveel faalmomenten in mijn leven gehad.
Tussen het moment waarop er zoveel tegenslag kwam en het moment dat ik de stap naar de psych nam, zat trouwens ook nog wel anderhalf jaar hoor. Ik vond ook wel dat ik mezelf niet aan moest stellen en gewoon mijn ding moest doen.
Bovenstaand lange verhaal is overigens maar een heel, heel klein stukje van alles hoor. Ik zou er echt een boek over kunnen schrijven. Wordt waarschijnlijk een werk in minimaal 5 delen. Er is zoveel meer dan wat ik hierboven geschreven heb.
![Kaaskopje](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/b864101fb40c102fc725c693a1485e2a-50x50.jpg)
Kaaskopje
28-12-2016 om 13:15
Aagje
Een diagnose is niet iets van buiten jezelf, het is juist heel erg iets 'in jezelf'.
Ja, uiteraard begrijp ik dat, maar ik bedoel meer als 'je kunt er niets aan doen, het wordt je door iets anders 'aangedaan'.
![Aagje Helderder](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/b31469495b8f93f78e4f4d5f0289665d-50x50.jpg)
Aagje Helderder
28-12-2016 om 13:20
Maar Kaaskopje
Zo kun je er naar kijken, maar ik geef toch juist aan dat ik vind dat het zo niet zou moeten. Zoals jij het beschrijft verschuil je je dus achter een diagnose in plaats van dat je je best doet om de negatieve gevolgen van je diagnose hanteerbaar te maken.
Aagje
![Sinbads vrouw](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/8bb5675f636e31cab7791465ee63fcdc-50x50.jpg)
Sinbads vrouw
28-12-2016 om 13:22
Kaaskopje
Je schreef:
Ja, uiteraard begrijp ik dat, maar ik bedoel meer als 'je kunt er niets aan doen, het wordt je door iets anders 'aangedaan'.
Mijn reactie:
Nee, er wordt mij niets aangedaan. Ook niet door iets anders. Het is zoals het is, netzoals blauwe ogen en blond haar.
En de focus ligt nu op "de vervelende gevolgen van", maar ADD is niet alleen maar een aards tranendal. Het zorgt er ook voor dat als iets mijn interesse heeft getrokken, ik in zeer korte tijd de vaardigheden beheers die daar voor nodig zijn. het zorgt ervoor dat ik geweldig geniet van wisselende omstandigheden, en dat ik onder tijdsdruk fantastisch kan presteren.
![Aagje Helderder](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/b31469495b8f93f78e4f4d5f0289665d-50x50.jpg)
Aagje Helderder
28-12-2016 om 13:36
En zelfacceptatie
is idd ook een belangrijk aspect. Het feit dat er een reden is dat het niet zo loopt als iedereen verwacht. Het feit dat dingen niet lukken niet betekent dat je er gewoon te dom voor bent, of te lui. Of te....vul maar in. In die zin kan een diagnose helpen om te duiden wat er speelt en je een ander beeld geven van jezelf.
Maar die zelfacceptatie moet dan weer niet zo doorslaan dat het mensen het gevoel geeft 'ik ben nu eenmaal zo en ik hoef niets meer te doen, heb voor alles een excuus'. Dat zie ik overigens bij niemand hier in dit draadje, daarom noem ik het niet. Maar ik hoor het mensen om me heen wel eens doen.
Hier overigens twee kinderen met diagnoses: één met adhd en één met ernstige dyslexie.
Bij de één zie ik dat de diagnose rust heeft gebracht door wat ik in de eerste alinea van deze post beschreef: ik ben dus niet alleen maar dom en lui zoals ik me voelde. De ander (stuk jonger) zit nog wat meer in het verzet. Maar uiteindelijk helpt het ook wel voor het zelfbeeld. Bij allebei zien we de diagnose als een manier om problemen te verklaren, maar allebei moeten ze ook (net ons) aan de gang om de problemen zo goed mogelijk hanteerbaar te maken.
Aagje
![Ouwe ADD er](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/13a0f614a7ac58d0f106f619fcc8041d-50x50.jpg)
Ouwe ADD er
28-12-2016 om 13:37
ADD
Het gaat niet eens om de diagnose, maar om het feit dat je jezelf gaat begrijpen en dat je geholpen wordt door mensen die snappen hoe het werkt. De ADD verdwijnt niet, maar wat Aagje zegt, je kunt aan het werk om er zo goed en zo kwaad als het gaat mee om te gaan.
En het is moeilijk hoor. In het draadje "een kastje per dag" gaf ik aan een bak te gaan kopen waar ik alle belangrijke papieren in zou stoppen. Dan hoefde ik geen stapels meer door te worstelen als ik iets zocht, maar alleen die ene bak. Totdat ik op een dag die hele bak kwijt was.
Die was op een gegeven moment weer boven water en ik doe mijn best, maar van de week zocht ik iets en mijn man ging er van uit dat alles wel in die bak zou zitten. Nee dus, de meest recente dingen lagen nog ergens op een stapeltje, klaar om in de bak gestopt te worden. Ik wist alleen niet waar dat stapeltje gebleven was. En voor anderen is dat misschien niet te begrijpen. Die denken dat het geen moeite kost om alle binnenkomende belangrijke post meteen in die bak te doen, maar vraag me niet waarom... het is ontzettend moeilijk. Ik krijg het niet voor elkaar.
En zo gaat het met heel veel dingen. Dagelijks. Nu ik weet dat ik ADD heb, kan ik het iets meer relativeren en neem ik het mezelf iets minder kwalijk. Stuk beter voor mijn gevoel van eigenwaarde, hoewel daarin nog wel veel stappen te maken zijn.
Maar, zoals Sinbads vrouw al aangeeft, ik heb ook veel sterke punten. Die zijn alleen door alle mislukkingen ondergesneeuwd en ik was ze "vergeten". Ik durf ze nu, heel langzaam, weer een beetje te laten zien. Doordat ik mensen om me heen heb die me adviseren en me vooral laten merken dat ik goed ben zoals ik ben, maar wat is het eng af en toe.
![Kaaskopje](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/b864101fb40c102fc725c693a1485e2a-50x50.jpg)
Kaaskopje
28-12-2016 om 13:44
Aagje
Ik heb tot voor niet zo heel lang geleden nooit bedacht dat mijn gedrag ergens door veroorzaakt zou kunnen worden. Ik hang een beetje in tussen 'ja maar waarom moet een verstrooid uitstellerig type meteen een diagnose hebben?' en 'ja... als het toch eens echt dat of dat is en het helpt om dat te weten'? En wat medicijnen betreft, ik heb het al zo lang zonder medicijnen gered, waarom zou ik er nu nog aan beginnen? (Denk ik dus, als ik hierover nadenk. ) Als ik alle symptomen bij elkaar zet, vraag ik me langzamerhand wel af of dit toch niet op mij van toepassing is. Mijn dochter heeft wel een officiële add-diagnose. Zij slikt ook geen medicijnen en dat gaat op zich prima. Maar anderen zullen altijd moeten willen bijspringen. Haar vriend zal dit ook echt moeten snappen en ik betwijfel of dat al ter sprake is gekomen. Hij zal haar moeten helpen met financiële en verzekerings-zaken. Wij kunnen dat niet blijven doen als ze eenmaal samenwoont en al haar post daar bezorgd wordt. Nu herinner ik haar constant aan bepaalde verplichtingen, maar als ze vervolgens niet doet wat ik 'opdraag' gebeurt het alsnog niet. Heel lastig.
![Ouwe ADD'er](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/17773a2acfc55b0010dc1b4618f68f2d-50x50.jpg)
Ouwe ADD'er
28-12-2016 om 13:45
Kaaskopje
ADD hebben is zoveel meer dan alleen een verstrooid, uitstellerig type zijn.
![Kaaskopje](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/b864101fb40c102fc725c693a1485e2a-50x50.jpg)
Kaaskopje
28-12-2016 om 13:46
Ouwe ADD'er
Ik denk in mijn reacties een beetje hardop. Ik weet dat het meer is .
![Sinbads vrouw](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/8bb5675f636e31cab7791465ee63fcdc-50x50.jpg)
Sinbads vrouw
28-12-2016 om 13:47
Ondersneeuwen van sterke punten
Ouwe ADD er schreef:
Maar, zoals Sinbads vrouw al aangeeft, ik heb ook veel sterke punten. Die zijn alleen door alle mislukkingen ondergesneeuwd en ik was ze "vergeten". Ik durf ze nu, heel langzaam, weer een beetje te laten zien. Doordat ik mensen om me heen heb die me adviseren en me vooral laten merken dat ik goed ben zoals ik ben, maar wat is het eng af en toe
Precies. De dingen die je wel goed kunt raken ondergesneeuwd. Om die reden ben ik op zoek gegaan naar dingen die A: afzienbaar zijn, B: tastbaar zijn, en waar ik van weet dat ik daar positief commentaar op krijg.
(En prompt belt er iemand dat ik een rekening vergeten ben.... een rekening uit juni... zucht, daar gaat mijn goede stemming, en ik zat zo lekker ontspannen te tikken)
Dus...
![Sinbads vrouw](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/8bb5675f636e31cab7791465ee63fcdc-50x50.jpg)
Sinbads vrouw
28-12-2016 om 13:55
Moeten Bijspringen ?
Kaaskopje schreef:
Maar anderen zullen altijd moeten willen bijspringen. Haar vriend zal dit ook echt moeten snappen en ik betwijfel of dat al ter sprake is gekomen. Hij zal haar moeten helpen met financiële en verzekerings-zaken. Wij kunnen dat niet blijven doen als ze eenmaal samenwoont en al haar post daar bezorgd wordt. Nu herinner ik haar constant aan bepaalde verplichtingen, maar als ze vervolgens niet doet wat ik 'opdraag' gebeurt het alsnog niet. Heel lastig.
Nee, anderen moeten niet altijd bijspringen. Mensen met ADD zijn prima in staat om hun eigen huishouding en financien te doen. Het gaat misschien niet op de manier waarop "MEN" het graag ziet, en op de manier waarop "men" het verwacht, maar daarom kunnen ze het wel.
Hoor je trouwens hoe betuttelend dit klinkt? Hoe je de verantwoording voor dat stukje van haar leven bij haar weghoudt? Enig idee hoe dit voelt, als je ouders al uitstralen dat je iets "toch niet zal kunnen omdat: je ADD hebt"
![Kaaskopje](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/b864101fb40c102fc725c693a1485e2a-50x50.jpg)
Kaaskopje
28-12-2016 om 14:02
Goed zoals je bent
Bij mijn voorlaatste werkgever had ik héél erg het gevoel dat ik mocht zijn wie ik was en daar kan ik nog ontroerd door raken. Mijn humor werd begrepen, gelijkgestemden op dat gebied, mijn oogproblemen werden begrepen, mijn rare karaktertrekjes werden weggewuifd, mijn kwaliteiten waren geweldig, ik werd geknuffeld, naaahhh, ik wist niet wat ik meemaakte! Niet dat ik nu zo'n droevig leven heb geleid voordien, maar dit was wel héél erg warm. Dit heeft mij heel erg geholpen om meer vrede met mijzelf te hebben. Dat was niet meteen vanaf dag 1. Ik hoorde later dat een collega in het begin zo haar twijfels over mij had. Maar ik bleek er naadloos bij te passen . Dus als ik nu ergens ben, voel ik mij niet meer zo'n rare snijboon als ik vaak dacht dat mensen mij zouden vinden.
![Kaaskopje](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/b864101fb40c102fc725c693a1485e2a-50x50.jpg)
Kaaskopje
28-12-2016 om 14:19
Sinbad's vrouw
Ik vind het al lastig genoeg om onze eigen financiële beslommeringen goed op orde te houden, dus ik sta er niet om te springen om dat van dochter ook te doen. Maar het blijkt nodig te zijn. Het lijkt mij geen goede 'les' als ze straks met duizenden euro's schuld zit, als we het nu nog in de perken kunnen houden door nu te helpen. Mijn andere dochter regelt alles zelf en daar bemoei ik mij dan ook totaal niet mee.
Om een beetje inzicht te geven in hoe ik over bemoeien denk: Ik was op de leeftijd van mijn dochter ook niet handig met geld. Op een gegeven moment stelde mijn vader voor dat zij mijn salaris zouden ontvangen, zij de vaste lasten zouden betalen en ik een soort zakgeld zou krijgen. Nou... echt niet! Ik zakte liever volledig door het ijs, dan hulp van hen aan te nemen. Dan zou ik wéér onder hun plak zitten. Dat gevoel wil ik mijn dochter ábsoluut niet geven. Wij willen helpen, maar we nemen het niet volledig over. Ze moet zelf bellen, schrijven, etc.. Maar ze doet het meer niet dan wel. En dan kom ik op het punt dat er toch iets gedaan moet worden om erger te voorkomen. Dus moet ik regelmatig vragen of ze iets al gedaan heeft. Zeg ik dat ze vandaag moet bellen. Zeg ik dat ze iets aan moet vragen. Ze accepteert ook dat ik haar regelmatig oppor. Door haar gedrag kan ze het huis nog niet officieel uit. Dus het gaat mij zeker ook iets aan. En echt, het is een leuke meid, of vrouw moet ik zeggen. Niks mis mee. Het zou jammer zijn als haar 'zijn' haar in de ellende brengt en daarom hoop ik dat haar vriend datgene wil oppakken wat zij niet kan, anders vrees ik dat ze vanuit ons huis blijft latten.
![Marjoleine64](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/3c7e21bb9499c16ebcec243edab1cc97-50x50.jpg)
Marjoleine64
28-12-2016 om 14:24
Leerzaam draadje
Ik herken veel van wat hier beschreven wordt. Niet bij mezelf, maar bij man. Man heeft een diagnose ADHD (en behoorlijke dyslexie) en slikt ritalin, maar ik heb twijfels of het wel echt helpt. Wat zeker niet helpt is dat hij daarnaast ook nog aan 'zelfmedicatie' doet dmv drank. Maar dat terzijde.
Sinds zijn diagnose nu bijna 7 jaar geleden (op zijn 50e), heb ik het gevoel dat hij zich juist wel achter zijn ADHD verschuilt, wat de ADD-ers hier duidelijk niet doen. En juist dat maakt het zo lastig. Hij vergeet ook vaak - voor mij- essentiële dingen zoals het huis netjes afsluiten 's nachts of als hij overdag 'even' weg gaat (of gaat slapen). Maar als ik daar dan een opmerking over maak (en dan probeer ik niet verwijtend te doen, maar het toch wel even onder zijn aandacht te brengen) is hij onmiddellijk gepikeerd en schiet in de verdediging. Tegelijkertijd is hij een control freak, en als hij bedenkt dat hij een klusje wil doen dan moet het ook nu onmiddellijk gebeuren, tot het obsessieve toe. Als ik over bepaalde problemen wil praten (zoals zijn drankgebruik, maar ook zijn omgang met oudste zoon, of andere voor mij belangrijke zaken anders dan de huishoudelijke dingetjes), dan slaat hij helemaal dicht. Wil nergens over praten, vindt dat vreselijk moeilijk. Soms lukt het wel, maar dan is vaak één ongelukkige geformuleerde opmerking van mij voldoende om het gesprek op scherp te zetten. Ja, ik ben daar ook debet aan, in het verleden heb ik mij vaak hard opgesteld. Ik probeer dat niet meer te doen (lukt nog niet altijd).
De kinderen (17 en 19) hebben gelukkig niets van dit alles, hoewel oudste behoorlijk op man lijkt qua karakter. Daarom botst het ook zo.
![Sinbads vrouw](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/8bb5675f636e31cab7791465ee63fcdc-50x50.jpg)
Sinbads vrouw
28-12-2016 om 14:27
Kaaskopje
Weet je, je kunt je kinderen niet voor elke fout behoeden. Soms is het nodig dat mensen hard op hun neus vallen om hun lesje te leren.
Ook wij zijn hard op onze neus gevallen, en ook ik zie mijn oudste regelmatig worstelen. Maar echt, er komt een tijd dat ze zelf die verantwoording moet nemen, dat ze zelf die ondersteuning moet regelen als ze die echt nodig heeft.
Zolang als mensen nog het gevoel hebben dat ze wel "opgevangen" worden als ze vallen, dan is er de noodzaak niet om daar zelf actie op te ondernemen.
Maar goed, ik weet dat ik heel makkelijk schrijven heb. Jij kent je dochter het beste, en weet waarschijnlijk ook het beste wat er nodig is.
![Sinbads vrouw](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/8bb5675f636e31cab7791465ee63fcdc-50x50.jpg)
Sinbads vrouw
28-12-2016 om 14:36
Marjoleine64 hyperfocus.
Dit sprong er voor mij uit en daar moest ik even op reageren:
Tegelijkertijd is hij een control freak, en als hij bedenkt dat hij een klusje wil doen dan moet het ook nu onmiddellijk gebeuren, tot het obsessieve toe.
Dit heeft niets met controle te maken, maar alles met de zgn. Hyperfocus. Zo verstrooid als AD(H)D-ers kunnen zijn, zo compleet gefocust kunnen ze ook zijn. En ja, dan zit er maar 1 ding in het hoofd, en dat is datgene waar op dat moment die hyperfocus zit. En dat moet idd eerst af. Ik ken het
Het fijne van die hyperfocus is, dat je voor de verandering maar met 1 ding bezig bent, en dan ook nog heel geconcentreerd. Alle prikkels die normalerwijze binnenkomen, vallen weg of komen niet meer door. En dat geeft een geweldig soort rust.
Ik zit hier nu te tikken, en tegelijkertijd hoor ik het piepen in mijn oren (tinnitus), drenst er een deuntje in mijn hoofd rond, hoor ik de tekst van het Nederlandstalige liedje van Rowen Hèze, (met bijbehorende beelden over een auto), registreer ik hoe mijn schoonvader zachtjes bladert in een boekje, hoor in Sindbad ademen, en valt het me op hoe hard het geluid van mijn toetsenbord klinkt. En alle prikkels komen even hard binnen, en probeer ik een samenhangend verhaal te tikken.
In die hyperfocus heb ik dat allemaal niet. Dan bestaat er nog maar een ding, namelijk datgene waar ik op gefocust ben. Hoor ik niets meer, zie ik niets meer, behalve het object van mijn hyperfocus.
(Dit zijn trouwens ook de momenten waarop ik de aardappelen 3 x laat aanbranden, en vervolgens ruzie krijg met Sindbad omdat ik het raar vind dat hij geen patat wil halen bij de cafetaria LOL)
![Marjoleine64](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/3c7e21bb9499c16ebcec243edab1cc97-50x50.jpg)
Marjoleine64
28-12-2016 om 14:42
Dank je, Sindbads vrouw
Dat verklaart al weer een boel. Heel herkenbaar zoals jij het beschrijft. Zo kan ik er waarschijnlijk beter mee omgaan. Hij klaagt ook vaak over alle geluiden die hem afleiden van van alles wat hij moet doen. Inclusief het geluid van mijn toetsenbord, ritselen van de krant, de tuinman bij de buren, de hulp die aan het stofzuigen is, whatever... Maar wat mij zo verbaast is dat hij dan niet iets doet om die geluiden buiten te sluiten. Anders dan fysiek weglopen en buiten een rondje te gaan wandelen of even in de tuin te gaan werken (en daar veel te lang mee door te gaan) zet hij bijv. nooit een koptelefoon op om storende geluiden weg te houden als hij moeite heeft om zich te concentreren.
![Aagje Helderder](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/b31469495b8f93f78e4f4d5f0289665d-50x50.jpg)
Aagje Helderder
28-12-2016 om 14:53
Marjoleine
Methylfenidaat en drank zijn wel een heel slechte combinatie. Dat heeft je man vast te horen gekregen toen hij de methylfenidaat voorgeschreven kreeg. Ik weet niet hoe het bij jouw man zit, maar het is wel bekend dat adhd-ers gevoeliger zijn voor verslavingen. Zeker als ze geen medicamenteuze behandeling hebben. Dan worden alcohol en/of drugs idd nogal eens gebruikt als zelfmedicatie. Vaak aanvankelijk niet eens met opzet, maar omdat de gevolgen tijdelijk zo rustgevend zijn. Dronk je man al te veel voor de diagnose en medicatie en was het een gewoonte die hij slecht kon stoppen of is hij het er in de loop van de tijd naast gaan gebruiken?
Hoe dan ook: het lijkt me een erg nare situatie voor jou en je gezin. Sterkte ermee.
Aagje
![Sinbads vrouw](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/8bb5675f636e31cab7791465ee63fcdc-50x50.jpg)
Sinbads vrouw
28-12-2016 om 15:00
Binnenkomende prikkels
Op verder te gaan op die prikkels, en op het idee om een koptelefoon op te zetten. (Met of zonder muziek?)
De prikkels die ik net beschreef waren de prikkels die ik concreet op dat moment kon omschrijven. Maar als ik de geluidsfactor eruit haal, dan registreer ik ook elke vage beweging in mijn ooghoeken (zoals de houtduiven die in de boom vliegen, of opvliegen), ik registreer ook de weerkaatsing van zonlicht op een voorbij rijdende auto, en de manier waarop die bij ons de straat binnenkomt. En dan heb ik het nog niet over de bewegingen die mijn huisgenoten en hond maken.
Ik zou er niet aan moeten denken om een koptelefoon op te hebben (met muziek dan) als ik geconcentreerd moet werken. Want ik hoor elke instrumentengroep... De zang, de percussie, de gitaren, en elke groep heeft wel iets waar ik gefascineerd door kan raken en in kan verzuipen.... En waardoor ik inwendig mee ga zingen en deinen.
Veel van de dingen die ik doe vind ik ook saai. Het levert me niets op. Omdat ik de hele dag al in de prikkels zit, moet een prikkel die ik interessant zou kunnen vinden veel harden binnenkomen. Er moet een uitdaging achter zitten, er moet iets bij zitten waar ik me in vast kan bijten, waar een uitdaging in zit.
Rekeningen betalen is saai, brieven schrijven is saai, de was of afwas, of weet ik veel wat doen is saai.
Wat voor mij helpt, als ik klussen heb die ik moet doen, is zorgen dat ik afleiding heb. dus strijken voor de televisie, opruimen in huis terwijl ik aan de telefoon hang met een vriendin of mijn moeder, een luisterboek op de telefoon als ik echt iets moet opruimen.
En vervolgens de klus in kleine onderdelen opbreken. Dus niet "alle post sorteren en in ordners doen" nee, post bijelkaar zoeken, post uit de enveloppe , enveloppen wegwerken, en ga zo maar door. Door het in kleine sub-taken te verdelen heb ik het gevoel dat ik al 3 taken af heb, ipv 1 grote taak die ik niet kan overzien.
Grote taken daar loop ik namelijk in vast, en dat bevestigd alleen maar mijn gevoel tot falen.
![Ff zo](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/e2b5c9de43bf9d2bf515efcbfd0cd545-50x50.jpg)
Ff zo
28-12-2016 om 15:28
Sommige mensen wel
Mijn dochter vertelde laatst dat haar vader zijn, nog best recente, diagnose ten volle uitbuit. Hij loopt regelmatig met een geluiddichte koptelefoon door het huis, onderwijl opdrachten schreeuwend naar zijn partner en kinderen. Die kinderen die notabene ook allemaal autisme hebben, maar hij natuurlijk het allerergst (of zo).
Zoals gezegd denk ik er zelf ook wel eens over om iets te laten onderzoeken. Als mijn kaartenhuisje weer eens in elkaar stort en ik ondergesneeuwd raak door alles wat moet. Maar ja, straks heb ik niets, en dan? Dan ben ik dus gewoon lui en laks en ongemotiveerd.
![Ff zo](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/e2b5c9de43bf9d2bf515efcbfd0cd545-50x50.jpg)
Ff zo
28-12-2016 om 15:31
Prikkels
Last van prikkels heb ik alleen maar soms. Het huis kan om mij heen instorten terwijl ik niets in de gaten heb. En op sommige andere momenten word ik overspoeld door alle geluiden en mensen om me heen, bijna beangstigend. Is dat niet gek?
![Kerstboom](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/1b25e52eb56f2fd5466a69fb2a26a407-50x50.jpg)
Kerstboom
29-12-2016 om 09:55
Oude ADD-er bedankt
24 uur niet online en er gebeurt een hoop. Oude Add er bedankt voor je lange reactie.
Verder heb ik besloten om het te laten rusten. Het is aan vriend om er wat mee te doen. Ik heb last van sommige dingen dat door zijn eventuele ADD trekken te maken hebben, maar daar moet ik maar mee leren leven. Hij is zoals hij is, en zoals hij is me heel dierbaar.
En verder laat ik het hierbij op de forum
Kerstboom
![Ouwe ADD'er](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/17773a2acfc55b0010dc1b4618f68f2d-50x50.jpg)
Ouwe ADD'er
29-12-2016 om 10:20
Kerstboom
Goed besluit denk ik. Je kunt het niet afdwingen. Geniet van jullie paar daagjes weg.
![Kaaskopje](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/b864101fb40c102fc725c693a1485e2a-50x50.jpg)
Kaaskopje
24-03-2017 om 15:13
Zelf ADD
Ik heb me laten testen op ADD en de uitkomst is dat ik het zo goed als zeker heb, maar dat er een héél klein beetje twijfel is omdat mijn jeugd niet afdoende toegelicht kon worden door mijn ouders of iemand anders die er dicht genoeg op zat en genoeg in leeftijd van mij scheelde om er goed inzicht in gehad te kunnen hebben. Mijn zus heeft haar best gedaan, maar de psychiater vond het niet waterdicht zeg maar. Over mijn volwassen leven was ze duidelijk, daar waren de symptomen zeer passend bij ADD.
Het verbaasde mij niet. Ik had zelf al geconcludeerd dat het wel gek moest lopen als dit er niet uit zou komen.
![bieb63](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/57956842f9eef351d22561108474e7c8-50x50.jpg)
bieb63
24-03-2017 om 15:40
Oh, dat is heel interessant voor ons Kaaskopje
Onze dochter (18) vermoedt ook ADD. Wij zien ook veel overeenkomsten. De schoolpsycholoog gaat er in mee, maar is niet degene die diagnoses stelt. Imiddels door h.a. aangemeld bij GGZ, die zijn nog niet overtuigd.
Ik ben heel benieuwd waar jij als puber/jongvolwassene tegenaan liep c.q. hebt ervaren.
![Kaaskopje](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/b864101fb40c102fc725c693a1485e2a-50x50.jpg)
Kaaskopje
24-03-2017 om 15:47
Poeh...
Aan dingen enthousiast beginnen, maar niet afmaken, tijdens een gesprek afdwalen, niet het voortouw nemen, maar wel willen helpen, dromerig, op een afstandje naar anderen kijken en dus liever niet deelnemen, moeilijk tot de goede concentratie komen, uitstelgedrag, pas als het moet in actie kunnen komen, e.d..
![Kaaskopje](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/b864101fb40c102fc725c693a1485e2a-50x50.jpg)
Kaaskopje
24-03-2017 om 15:55
Dochter
Mijn dochter heeft de diagnose ook en bij haar is het o.a. moeite hebben om het overzicht te houden en goed te handelen op financieel gebied (dat is mij ook niet helemaal vreemd), snel afgeleid, niet kunnen concentreren, niet aan klusjes zoals opruimen beginnen, uitstelgedrag. Ik had deze punten niet allemaal bij mijzelf genoemd, maar ik herken er ook veel van.
Ik heb hier een lijstje waar ik veel uit herken:
![Chaoot](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/85385588604f0c32f1d622d73c81abe9-50x50.jpg)
Chaoot
11-05-2017 om 13:01
Toch maar de psychiater?
Na wat suggesties van collega's en echt vastlopen in oa financiële dingen denk ik dat ik misschien toch wat meer problemen heb dan lui uitstel gedrag. Veel gelezen en gedacht en nu moet ik bedenken of ik toch een diagnose wil laten stellen. De richtlijn in het land waar ik woon is wel dat medicatie een voorkeur heeft samen met een coach/psycholog. Wil ik wel aan mediactie en wil ik wel een label?
Op alle quizjes en checklists score ik heel hoog op AD(h)D. Ik vergeet voortdurend rekeningen te betalen. Vind het heel moelijk om tijdens een intensie e buitenland periode contact met het thuisfront te onderhouden. Vind de laatste loodjes van enthousiast begonnen projecten loeizwaar. Stel alles tot de laatste minuut uit. Kan de weg nooit vinden. Rijd vaak een deuk. Kan heel goed op adrenaline functioneren. Ben gestopt met koffiedrinken omdat ik dat als medicatie ging gebruiken om te focussen. Durf geen partner of kinderen aan omdat ik bang ben dat mijn gedrag te lastig is.
Hoe ging die diagnose bij jullie? Was de pijn en moeite er van het waard?
Bedankt voor de amtwoorden.
![Kaaskopje](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/b864101fb40c102fc725c693a1485e2a-50x50.jpg)
Kaaskopje
11-05-2017 om 13:24
Chaoot
Of je er pijn en moeite door ervaart is persoonlijk. Ik vond het wel een ontdekking eigenlijk dat ik best wel eens onder de noemer ADD zou kunnen passen en toen ik de bevestiging kreeg, vond ik dat niet meer dan een bevestiging. Niet pijnlijk en de paar bezoeken aan de psychiater vond ik geen moeite. Wat wel zo is, is dat ik nu anders naar het verleden kijk. Geen geweldige cijfers halen op school, pas later in de avond kunnen concentreren, (bij werksituaties) langzaam zijn (dat komt ook door bijziendheid, maar de combinatie is niet bevordelijk), en zo nog wat dingen. Misschien zou ik met de juiste begeleiding tot betere leerprestaties gekomen zijn. Ik had namelijk de naam om de slimste van de klas te kúnnen zijn, als ik maar eens wat beter mijn best deed. Het is dus een beetje zonde dat ik nu pas weet wat er loos is. Maar goed, daar is niets meer aan te doen. Het gaat nu om de toekomst. Ik ben daarvoor nu begonnen aan een soort training, waarin je leert wat het inhoudt en hoe je meer structuur kunt krijgen, ook de vraag of medicatie een oplossing is, wordt besproken. Ik vind het vooral ook erg grappig om te ontdekken wat er allemaal bij hoort. Zo gek ben ik dus niet, het hoort dáárbij! Ook de herkenning bij de verhalen van mede-trainingsgenoten (ik was vandaag voor het eerst).
Reageer op dit bericht
Op dit topic is al langer dan 4 weken niet gereageerd, daarom is het reageerveld verborgen. Je kan ook een nieuw topic starten.