Basisschoolleeftijd Basisschoolleeftijd

Basisschoolleeftijd

Lees ook op

Sociaal emotionele ontwikkeling (4 jaar)

Ik ben benieuwd hoe andere ouders of leerkrachten het zien, is het ontwikkeling wat hij nog mag/moet maken of vooral karakter (of beide)? Ik ben vooral nieuwsgierig!

Onze zoon van 4 jaar is een onwijs lief, zachtaardig en sensitief mannetje. Gevoelig voor geluid, verandering, licht. Hij kan bij ons gevoelens goed onder woorden brengen, heeft een grote interesse in taal, muziek, sommetjes en heeft hele leuke en scherpe grapjes. 
Het is een denker, hij schat eerst iets in voordat hij het gaat doen, is voorzichtig. Hij legt gemakkelijk contact, is niet verlegen, al heb ik het idee dat contact met volwassenen gemakkelijker voor hem is dan met kinderen (zijn rustiger). 
Kenmerken van hoogsensitief, wie weet ook wel wat kenmerken van ASS (maar ik zie geen reden dit te onderzoeken zolang hij lekker in z'n vel zit). Hij is van juni en gaat sinds september naar school. Het valt me meer op dat bovenstaand "afwijkend" is van wat ik zie bij andere jongetjes. Die zijn echt veel wilder en ruiger. Hij vindt andere jongens ook niet zo leuk, die zijn hem te druk. Hij vindt meer aansluiting bij meisjes en heeft 2 vriendinnetjes. Wat natuurlijk super is!

Juf geeft aan dat ze hem jong in gedrag vindt. Hij brengt thuis emoties super knap onder woorden (bijv dat hij boos wordt als hij moet delen), op school gaat hij stuk maken, duwen als hij frustraties heeft. Juf noemde het niet letterlijk, maar hoe hij intellectueel wat voor lijkt te lopen, zo lijkt hij sociaal-emotioneel wat "achter" te lopen. Hij is van juni dus ook altijd wel de jongste van de groep. 
Juf is gewoon een kundige en nuchtere vrouw met je prima zulke dingen kunt bespreken, zonder dat ze uitvergroot worden. 

Zijn er ervaringsverhalen van mensen die dit herkennen? Hoe heeft het zich ontwikkeld? Zie je met 7-8 jaar hetzelfde? Waar leg je de accenten op? (Ik probeer hem vooral zelfvertrouwen mee te geven).
Disclaimer is uiteraard dat ik hem fantastisch vind zoals hij is!! (Soms denk ik; ik gun iedereen zon fantastisch kind haha)


als ik dit lees, denk ik eerder dat hij op school overprikkeld of zelfs getriggerd wordt, waardoor het hem niet meer goed lukt zich op de juiste manier te uiten.

Heeft hij eerder op een peuterspeelzaal of kinderdagverblijf gezeten? Of is school de eerste plek waar hij leert socialiseren met andere kinderen?

Als je uit juni komt, ben je tegenwoordig niet meer de jongste van de klas aangezien het op geboortejaar gaat. 

Desalniettemin zijn er ook gewoon rustigere jongens. En hij zit pas een half jaar op school, sommigen hebben echt langer nodig om los te komen.  

Aan je naam te lezen heeft hij broer of zus. Is die jonger of ouder? Is hij naar kinderdagverblijf of gastouder geweest of alleen thuis/bij familie? Dat kan allemaal uitmaken in het wennen.

Onze oudste wijkt op andere manier af van gemiddeld en daar hebben we pas halverwege groep 3 voor gekeken qua hulp. En met de wachtlijsten werd hij begin groep 4 pas getest.

2lievekindjes

2lievekindjes

01-04-2025 om 23:33 Topicstarter

Ik zie inderdaad overprikkeling! 
Gaat sinds baby naar de opvang, vanaf 2 jaar ook 2 dagen per week. Het viel daar ook vaak op dat hij graag met jongere kindjes speelde en hij relaxter leek in een rustigere groep. 
Hij heeft een jonger zusje (15 maanden), hij was 3,5jaar toen ze geboren werd. Hij vindt haar ook best intens af en toe qua geluid, maar is over het algemeen behulpzaam en lief voor haar. 
Wat zagen jullie Due-Scimmie en waar is hij op getest?

Lief zijn is altijd een beetje compensatie voor iets omdat je je op eenbepaald vlak onzeker voelt.
En omdat je vertelde dat je zoontje onwijs lief is zou ik hier wat mee doen/attentiepunt laten zijn.
Je kunt hem denk ik thuis dingetjes leren om zelfvertrouwen te krijgen/op te bouwen. Hem betrekken in allerlei kleine dingetjes in en om het huis. Als je in het voorjaar/zomer de plantjes in de tuin water moet geven, kun je zoontje laten zien hoe hij de tuinkraan open draait. En weer dicht.
De daarop volgende keer dat je water geeft met de tuinslang kun je zoontje vragen of hij de tuinkraan dicht wil doen.
Dat zijn kleine klusjes die zelfvertrouwen geven als hij die zelf ontdekt en doet.Waarin hij kan groeien in zelfvertrouwen. Ik zou er een boek over lezen, bv van de bieb.
Vader kan kleine klusjes met hem samen doen. Een plantje planten in de tuin. Een gat graven, zoontje kan meekijken en meehelpen. De gieter naar de kraan nemen, de kraan open draaien, wat water in de gieter, en weer dichtdraaien.
Ik zou zeker stimuleren dat zoontje verschillende dingetjes met vader doet samen.
Mannelijke energie is anders dan vrouwelijke. En hij vindt de vrouwelijke energie prettig en zal dat veel opzoeken.En van vader/ oom/ opa kan hij, in een vertrouwelijke setting, wat meer in een mannelijke energie leren, verbinden
Niet dat hij moet leren stoeien/ wild doen. Het is om zichzelf te zijn temidden van mannen.
Op een later tijdstip zal hij ook te maken krijgen met iets oudere jongens, die wat strijdiger worden.


Misschien heb je een introvert kind en daar is niets mis mee. Hij mag natuurlijk zijn zoals hij is. Zorg dat je hem onbedoeld niet het gevoel geeft dat hij anders moet zijn. Dat hij anders is dan 'gemiddeld', nou en? Moeten we allemaal gemiddeld zijn?
Je beschrijft hem als een heerlijk joch.

Waterfles schreef op 02-04-2025 om 05:45:

Lief zijn is altijd een beetje compensatie voor iets omdat je je op eenbepaald vlak onzeker voelt.
En omdat je vertelde dat je zoontje onwijs lief is zou ik hier wat mee doen/attentiepunt laten zijn.
Je kunt hem denk ik thuis dingetjes leren om zelfvertrouwen te krijgen/op te bouwen. Hem betrekken in allerlei kleine dingetjes in en om het huis. Als je in het voorjaar/zomer de plantjes in de tuin water moet geven, kun je zoontje laten zien hoe hij de tuinkraan open draait. En weer dicht.
De daarop volgende keer dat je water geeft met de tuinslang kun je zoontje vragen of hij de tuinkraan dicht wil doen.
Dat zijn kleine klusjes die zelfvertrouwen geven als hij die zelf ontdekt en doet.Waarin hij kan groeien in zelfvertrouwen. Ik zou er een boek over lezen, bv van de bieb.
Vader kan kleine klusjes met hem samen doen. Een plantje planten in de tuin. Een gat graven, zoontje kan meekijken en meehelpen. De gieter naar de kraan nemen, de kraan open draaien, wat water in de gieter, en weer dichtdraaien.
Ik zou zeker stimuleren dat zoontje verschillende dingetjes met vader doet samen.
Mannelijke energie is anders dan vrouwelijke. En hij vindt de vrouwelijke energie prettig en zal dat veel opzoeken.En van vader/ oom/ opa kan hij, in een vertrouwelijke setting, wat meer in een mannelijke energie leren, verbinden
Niet dat hij moet leren stoeien/ wild doen. Het is om zichzelf te zijn temidden van mannen.
Op een later tijdstip zal hij ook te maken krijgen met iets oudere jongens, die wat strijdiger worden.


Huh? 

Dit blijft .Gewoon doen wat je nu doet . Zolang hij lekker in zijn vel zit …..

Waterfles schreef op 02-04-2025 om 05:45:

Lief zijn is altijd een beetje compensatie voor iets omdat je je op eenbepaald vlak onzeker voelt.
En omdat je vertelde dat je zoontje onwijs lief is zou ik hier wat mee doen/attentiepunt laten zijn.
Je kunt hem denk ik thuis dingetjes leren om zelfvertrouwen te krijgen/op te bouwen. Hem betrekken in allerlei kleine dingetjes in en om het huis. Als je in het voorjaar/zomer de plantjes in de tuin water moet geven, kun je zoontje laten zien hoe hij de tuinkraan open draait. En weer dicht.
De daarop volgende keer dat je water geeft met de tuinslang kun je zoontje vragen of hij de tuinkraan dicht wil doen.
Dat zijn kleine klusjes die zelfvertrouwen geven als hij die zelf ontdekt en doet.Waarin hij kan groeien in zelfvertrouwen. Ik zou er een boek over lezen, bv van de bieb.
Vader kan kleine klusjes met hem samen doen. Een plantje planten in de tuin. Een gat graven, zoontje kan meekijken en meehelpen. De gieter naar de kraan nemen, de kraan open draaien, wat water in de gieter, en weer dichtdraaien.
Ik zou zeker stimuleren dat zoontje verschillende dingetjes met vader doet samen.
Mannelijke energie is anders dan vrouwelijke. En hij vindt de vrouwelijke energie prettig en zal dat veel opzoeken.En van vader/ oom/ opa kan hij, in een vertrouwelijke setting, wat meer in een mannelijke energie leren, verbinden
Niet dat hij moet leren stoeien/ wild doen. Het is om zichzelf te zijn temidden van mannen.
Op een later tijdstip zal hij ook te maken krijgen met iets oudere jongens, die wat strijdiger worden.


Lief zijn is altijd compenseren voor iets?

Mannelijke energie tekort? 

Uit welke edelstenen zijn deze wijsheden gezogen? 😂


Waterfles schreef op 02-04-2025 om 05:45:

Lief zijn is altijd een beetje compensatie voor iets omdat je je op eenbepaald vlak onzeker voelt.
En omdat je vertelde dat je zoontje onwijs lief is zou ik hier wat mee doen/attentiepunt laten zijn.
Je kunt hem denk ik thuis dingetjes leren om zelfvertrouwen te krijgen/op te bouwen. Hem betrekken in allerlei kleine dingetjes in en om het huis. Als je in het voorjaar/zomer de plantjes in de tuin water moet geven, kun je zoontje laten zien hoe hij de tuinkraan open draait. En weer dicht.
De daarop volgende keer dat je water geeft met de tuinslang kun je zoontje vragen of hij de tuinkraan dicht wil doen.
Dat zijn kleine klusjes die zelfvertrouwen geven als hij die zelf ontdekt en doet.Waarin hij kan groeien in zelfvertrouwen. Ik zou er een boek over lezen, bv van de bieb.
Vader kan kleine klusjes met hem samen doen. Een plantje planten in de tuin. Een gat graven, zoontje kan meekijken en meehelpen. De gieter naar de kraan nemen, de kraan open draaien, wat water in de gieter, en weer dichtdraaien.
Ik zou zeker stimuleren dat zoontje verschillende dingetjes met vader doet samen.
Mannelijke energie is anders dan vrouwelijke. En hij vindt de vrouwelijke energie prettig en zal dat veel opzoeken.En van vader/ oom/ opa kan hij, in een vertrouwelijke setting, wat meer in een mannelijke energie leren, verbinden
Niet dat hij moet leren stoeien/ wild doen. Het is om zichzelf te zijn temidden van mannen.
Op een later tijdstip zal hij ook te maken krijgen met iets oudere jongens, die wat strijdiger worden.


Wauw, ga je nu echt iemand vertellen dat vader dingen moet doen met zijn kind? En uitleggen hoe ouders hun kinderen dingen leren? Denk je dat de ouders hier allemaal een iq van -20 hebben? Welke esotherische coachcursus heb jij gevolgd? 

2lievekindjes schreef op 01-04-2025 om 23:33:


Wat zagen jullie Due-Scimmie en waar is hij op getest?

Wij hadden vermoeden van adhd en is getest op IQ en concentratie. Conclusie was bovengemiddeld intelligent en deels gebrek aan uitdaging

2lievekindjes

2lievekindjes

02-04-2025 om 09:41 Topicstarter

Vrijevlinder schreef op 02-04-2025 om 08:18:

Misschien heb je een introvert kind en daar is niets mis mee. Hij mag natuurlijk zijn zoals hij is. Zorg dat je hem onbedoeld niet het gevoel geeft dat hij anders moet zijn. Dat hij anders is dan 'gemiddeld', nou en? Moeten we allemaal gemiddeld zijn?
Je beschrijft hem als een heerlijk joch.

Helemaal eens! Soms heb je op de avond wat gedachten he.. Hij vertelt dan bij het naar bed gaan waar hij mee zit, van die kleuterproblemen die heel groot zijn/voelen (en zo blij dat hij ze deelt ❤️). Het is idd een heerlijk joch!!

Het driftige gedrag dat juf benoemt, lijkt inderdaad op nog wat peuteroprispingen. Dat zou ik vooral niet groter maken dan het is, elk kind  ontwikkelt zich op zijn eigen tempo. Op het  ene  gebied soms wat vlotter dan op het  andere, en zelden in een ononderbroken diagonale lijn. Jouw kind klinkt verbaal sterk. Dat is  een prima insteek om hem te leren ook niet meteen erop los  te timmeren als  iets  hem niet zint, maar te leren  zijn emoties wat  beter te beheersen.  Ga vooral geen problemen, diagnoses of labels zoeken waar dat niet nodig is.

Klinkt veel als mijn zoon op die leeftijd, behalve het dingen stuk maken op school.

Mijn zoon is inmiddels 17 en kwam een kleine 2 jaar geleden zelf met de constatering dat hij anders is dan anderen van zijn leeftijd. Na onderzoek bleek hij ASS te hebben/autistisch te zijn. Waarschijnlijk met hoge intelligentie maar door zijn trage verwerkingssnelheid komt dat er niet altijd uit, al zit hij nu wel in 5 VWO. Hij is van school al zo moe qua prikkels, dat hij buiten school nagenoeg geen andere dingen kan doen. Geen vrienden, geen bijbaan, alleen privé muziekles en een rustig kunstclubje 1x per week.

Hij heeft altijd mogen zijn zoals hij is, ik heb gekeken naar hoe hij zelf is en wat hij nodig heeft/had en dat heb ik gevolgd. Hij heeft altijd regulier onderwijs gevolgd, maar is vanaf groep 5, toen hij ook nog eens nieuw op school kwam wegens verhuizing, wel gepest.

Het is een heerlijk joch, met humor en zelfreflectie.
Zo te lezen is jouw zoon ook een heerlijk joch en ik zou zeggen: kijk naar wat hij nodig heeft en volg dat. En geniet ook van en met hem van de mooie en leuke dingen. Luister naar de leerkrachten, ook later van bijvoorbeeld zwemles of andere clubjes, want die hebben vanuit hun expertise best goed zicht op ander gedrag. Ik heb pas achteraf (na de diagnose) begrepen wat sommigen me destijds subtiel en voorzichtig wilden zeggen.

Annaniem2023 schreef op 02-04-2025 om 09:16:

[..]

Wauw, ga je nu echt iemand vertellen dat vader dingen moet doen met zijn kind? En uitleggen hoe ouders hun kinderen dingen leren? Denk je dat de ouders hier allemaal een iq van -20 hebben? Welke esotherische coachcursus heb jij gevolgd?

Was het maar waar dat alle ouders weten wat ze doen. Dat is vaak toch meer afhankelijk van inzicht en ervaring dan van IQ.

2lievekindjes

2lievekindjes

02-04-2025 om 18:15 Topicstarter

Kaassoufflee schreef op 02-04-2025 om 16:43:

Klinkt veel als mijn zoon op die leeftijd, behalve het dingen stuk maken op school.

Mijn zoon is inmiddels 17 en kwam een kleine 2 jaar geleden zelf met de constatering dat hij anders is dan anderen van zijn leeftijd. Na onderzoek bleek hij ASS te hebben/autistisch te zijn. Waarschijnlijk met hoge intelligentie maar door zijn trage verwerkingssnelheid komt dat er niet altijd uit, al zit hij nu wel in 5 VWO. Hij is van school al zo moe qua prikkels, dat hij buiten school nagenoeg geen andere dingen kan doen. Geen vrienden, geen bijbaan, alleen privé muziekles en een rustig kunstclubje 1x per week.

Hij heeft altijd mogen zijn zoals hij is, ik heb gekeken naar hoe hij zelf is en wat hij nodig heeft/had en dat heb ik gevolgd. Hij heeft altijd regulier onderwijs gevolgd, maar is vanaf groep 5, toen hij ook nog eens nieuw op school kwam wegens verhuizing, wel gepest.

Het is een heerlijk joch, met humor en zelfreflectie.
Zo te lezen is jouw zoon ook een heerlijk joch en ik zou zeggen: kijk naar wat hij nodig heeft en volg dat. En geniet ook van en met hem van de mooie en leuke dingen. Luister naar de leerkrachten, ook later van bijvoorbeeld zwemles of andere clubjes, want die hebben vanuit hun expertise best goed zicht op ander gedrag. Ik heb pas achteraf (na de diagnose) begrepen wat sommigen me destijds subtiel en voorzichtig wilden zeggen.

Dank voor het delen van je ervaring!

Mooi dat je kind muziekles en een knutselclubje heeft! Ik zou het heel leuk vinden als m'n zoon daar ook zijn ei in kwijt kan (al is voetbal ook goed natuurlijk)

Reageer op dit bericht

Je moet je bericht bevestigen voor publicatie, je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.