![Relaties](https://static.ouders.nl/uploads/forums/2020/12/relaties_ff6358-750x300.jpg)
![Relaties](https://static.ouders.nl/uploads/forums/2020/12/relaties_ff6358-750x200.jpg)
Relaties
![Barre](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/23fec40127a7be8b5e8dc2f041bb420e-50x50.jpg)
Barre
11-04-2019 om 15:56
Huwelijk na 11 jaar voorbij , scheiden of blijven ?
Hallo ,
Ik ben een 43 jarige man en mijn vrouw is 37 , zijn 11 jaar samen waarvan 6 jaar getrouwd en hebben ook een jong zoontje van 8 maanden.
Ik ben echter volkomen ongelukkig in onze relatie en wil van mijn vrouw weggaan , ik heb alles te danken aan mijn vrouw en ze is een zeer goede moeder voor onze zoon en ze doet alles voor mij maar om de één of andere reden hou ik niet meer van haar, we zitten niet op dezelfde golflengte , hebben niet dezelfde interesses, onze gesprekken hebben geen enkele diepgang meer , er is geen passie meer en we leven als broer en zus , met de uitzondering dat we heel af en toe nog eens met elkaar vrijen .
Ik voel me echter enorm schuldig tegenover haar en ons zoontje , ze doet echt nog wel moeite om onze relatie te redden al denk ik dat ze dat dan vooral doet voor ons zoontje en het huis , en ze heeft me gezegd dat ze nog veel van me houdt, maar ik niet meer van haar .
Ik merk dat ik bewust lange dagen begin te werken , me gelukkiger voel wanneer ze niet thuis is en me begin te ergeren aan banale dingen .
Ik zit echt zo in de knoop dat ik het niet meer weet, ik heb haar gezegd dat deze situatie onhoudbaar is geworden en dat we beter kunnen scheiden , nu twijfel ik weer of dat wel de juiste beslissing is als ik haar zo verdrietig maak en zie door deze woorden , ik ben er echt kapot van, ik heb nog enorm veel respect voor haar maar ik voel het gewoon niet meer, ik heb er proberen tegen te vechten , ik heb geprobeerd het te rationaliseren , ik heb het gevoel dat alle schuld op mijn schouders ligt omdat ik niet hard genoeg geprobeerd heb , ik voel me echt enorm schuldig en een eikel maar tegelijk ook ergens opgelucht . Deze situatie is voor geen van beide nog houdbaar, we maken geen ruzie maar beginnen mekaar meer en meer te ontwijken/negeren . We hebben ook enkele sessies gedaan met een relatietherapeut maar ze vond dat onzin omdat ze vind dat de fout grotendeels bij mij ligt, en ik kan haar geen ongelijk geven .
Ze zegt dat ze de man terug wil op wie ze verliefd is geworden, dat ze nog heel veel van me houdt /
Moet we de scheiding doorzetten , of het toch blijven proberen ?
Bedankt .
![Larie](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/d38ce392b08bf6d5bd064f5a117ee4c1-50x50.jpg)
Larie
11-04-2019 om 16:20
Ik denk
Dat je eerst uit moet zoeken waarom je wegvlucht in werk en een oplossing zoekt in scheiding. Wat veroorzaakt jouw onrust, waarom is dat gevoel er niet.
Hier wist ik met 11 jaar huwelijk dat de koek op was. Ik heb nog 13 jaar geprobeerd. Zolang als ik moet je het niet laten duren, maar zoek eens uit wat er mist bij jullie samen.
Als je antwoorden hebt kun je daarnaar handelen. En geen antwoord vinden is uiteindelijk ook een antwoord; maar niet in eerste instantie.
Ga eens een poosje op een camping in de buurt zitten, om na te denken, om ze wel of niet te missen. Ga het gevecht met jezelf aan. Dat moet je wel durven.
![Puinhoop](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/bc0fa21c980c705c93af49182c96bdf4-50x50.jpg)
Puinhoop
11-04-2019 om 17:08
Therapie
Dat klinkt allemaal bekend, Barre. Ik denk je haar heel serieus moet nemen. Zij wil duidelijk bij je blijven, heus niet alleen voor jullie zoontje.
Probeer het nog eens met relatie-therapie. Zoek een andere therapeut. En geef niet na een paar keer op. Het si wel eens goed er onder begeleiding alles uit te gooien wat jullie dwars zit.
Mijn man heeft, na heel wat pogingen en ernstige vragen van mij, nooit toegegeven dat hij niet gelukkig was. Pas nadat hij vreemd was gegaan, kwamen er allemaal verwijten aan mijn adres. ik kan je vertellen dat dat niet het moment is om dergelijke dingen te vertellen.
Probeer eens vaker samen uit te gaan, of een paar dagen weg, zonder kind. Probeer terug te halen waar jullie allebei zo door aangetrokken waren in dat begin. Als die liefde er ooit geweest is, kan die terugkomen.
Gezien je leeftijd denk ik dat een midlife-crises ook wel mee kan spelen. Het leven, ook een huwelijk, is niet allemaal rozegeur. je verandert allebei en een kind grootbrengen maak het ook niet altijd makkelijker. Je vrouw ziet dat, die mist de man die je was, jij haar ook heb ik de indruk.
Geef nog niet op. Later kun je enorm spijt krijgen, als het te laat is.
![Niki73](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/487bde966fbc53b258c8dd96f203815d-50x50.jpg)
Niki73
12-04-2019 om 16:36
Aan het werk!
Het eerste jaar na de komst van een kind is altijd een tropenjaar voor de vader en de moeder. Het is een heel slecht idee om in dat jaar grote knopen door te hakken. Iedereen is moe, zoniet uitgeput, en alles draait om de baby.
Ik geef vaker dit advies, dat wij van onze relatietherapeut kregen: zoek een oppas en laat die op een vaste avond in de week (of eens per twee weken) komen. Ga dan samen iets doen. Een glas drinken in een cafe, naar de film, een concert, uit eten, samen sporten, naar dansles, een duikcursus, muurklimmen, bungeejumpen, kies wat! Spannende en vooral nieuwe dingen zijn het beste, maar als je daar geen puf voor hebt, is de kroeg ook prima. Maar doe het samen, praat, en probeer jullie band terug te vinden. Dat kan een tijd duren, maar je bent het aan je zoontje verplicht (vind ik).
Je kunt elkaar ook een vaste avond in de week "vrij" geven. Dan blijft de een bij jullie zoon en de ander kan gaan sporten, wandelen, een vriend(in) bezoeken, een cursus volgen of gewoon rustig een boek lezen of was tekenen, wat je maar leuk vindt. Ook dan: nieuwe en spannende dingen zijn beter. Dan heb je een avond rust of iets leuks en heb je elkaar weer wat nieuws te vertellen. Doe dat dan ook. Toon belangstelling voor elkaar. Ook dat ben je aan je zoontje verplicht (vind ik).
Probeer ook wat vaker met aandacht (!) met elkaar te vrijen of in elk geval te knuffelen. Dat stimuleert hormonen die jullie band ook ten goede komen. Knuffelen kan ook heel goed met zijn drieën, met jullie zoon. Dat zal hij echt leuk vinden!
Dit alles zou ik combineren met bezoek aan een (relatie)therapeut, want het lijkt me handig boven water te krijgen wat je precies dwars zit. Als het je midlifecrisis is, dan kan die therapeut je uitleggen dat je huwelijk verbreken niet de oplossing is, integendeel.
Succes!
![elledoris](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/145712eac764b55df2b8eb062dfaca6e-50x50.jpg)
elledoris
20-04-2019 om 08:52
Verslaafd aan liefde
Ik gooit het er maar weer eens in, lees het boek Verslaafd aan Liefde van Jan Geurtz. Het maakt goed duidelijke waarom je je tot elkaar aangetrokken voelde ooit, waarom dat kan gaan tegenstaan en geeft heel eenvoudige oefeningen om te kijken of je weer bij elkaar kan komen in het gevoel, zonder moeilijke gesprekken. Je weet na het lezen in ieder geval of je écht niet wil blijven of dat er werk aan de winkel is (waar je niet aan zou willen).
Reageer op dit bericht
Op dit topic is al langer dan 4 weken niet gereageerd, daarom is het reageerveld verborgen. Je kan ook een nieuw topic starten.