![Gezondheid](https://static.ouders.nl/uploads/forums/2020/12/gezondheid_1c05dc-750x300.jpg)
![Gezondheid](https://static.ouders.nl/uploads/forums/2020/12/gezondheid_1c05dc-750x200.jpg)
Gezondheid
![Pauline40](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/4d2c312ef114994bb787660f0136f48e-50x50.jpg)
Pauline40
13-01-2017 om 09:31
schoolziek of echt iets aan de hand
Ik word er zo moe van. Ik weet niet wat het nu is. Onze zoon, 14 jaar, is heel veel ziek. Daardoor is hij al blijven zitten en nu ook nog een niveau afgestroomd. Het komt erop neer dat hij teveel afwezig is wegens ziekte.
Hij heeft waarschijnlijk een spastische darm, maar nog niet zeker vastgesteld. Daarvoor moeten wij binnenkort naar het ziekenhuis.
Hij is nergens voor te porren en ook nergens mee te "pakken". Niets interesseert hem meer. Hij is gestopt met voetballen op hoog niveau (landelijk), want hij had er geen zin meer in.
Daarbij was hij ook vaak naar het sporten doodziek. Met zware krampen, kromgebogen onder de douche van de pijn.
Ik weet hij heeft wel iets. En dat heeft te maken met zijn darmen. Het is namelijk niet alleen tijdens schooldagen, maar ook weekenden en vakanties.
Ik denk wel dat hij "misbruik" maakt van zijn darmenproblemen.
Hij is momenteel liever lui dan moe om het zo maar te zeggen. Elke dag is het een strijd om hem naar school te krijgen. Consequenties weet hij ook. Hij is al een keer bij de leerplichtambtenaar geweest ivm teveel ziekteverzuim. Al zou hij naar halt moeten, enz. Het maakt het echt helemaal niet uit.
Hij is dus niet te motiveren en ook nergens mee te porren. Ik zit met mijn handen in het haar. Onze andere kinderen zeggen als hij niet naar school gaat, blijf ik ook lekker thuis.
Het heeft dus zeker een weerslag op ons gezin.
Ik heb al zitten denken om hem ergens te plaatsen waar hij dan gedwongen wordt om naar school te gaan en dat hij dan in een soort internaat moet wonen ofzo. Ik word hier zo moe van en ook verschrikkelijk verdrietig.
Het is een heel verward verhaal geworden, maar ik zie het even niet meer zitten.
Wat moet ik met een jongen die niet te porren is en ook niet ook al weet hij de consequenties.
Blugh!!
![Angela67](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/44aaa55aa18e4ffca735a11497f6ff12-50x50.jpg)
Angela67
13-01-2017 om 09:37
leren omgaan met pijn
ik zou een traject inzetten gericht op zijn geestelijk welbevinden: om leren gaan met de pijn, maar vooral: zichzelf 'terugvinden' voor zover een puber van 14 dit kan .
Ik zou denken aan een soort meta-traject van hulpverlening (vrij gevestigd, iemand zoeken met wie het klikt en met wie hij kan praten). Gewoon zodat hij en jullie iemand erbij hebben die helpt om een 'positieve' richting in te draaien. Dat hoeft volgens mij niet een ellenlang traject te zijn, maar als hij (en jullie een keer) een aantal keren met iemand kan en wil praten komt er wellicht wel weer 'perspectief' , ongeacht wat er uit onderzoeken gaat komen. hij is meer dan zijn 'pijn' en de onzekerheid wat hij heeft, hij is ook meer dan 'een leerplichtig kind. Dit is zo'n belangrijke periode in z'n leven (ok alles is belangrijk), die grens van kind/puberteit, je losmaken van ouders maar tegelijk ook niets kunnen/willen omdat hij vaak ziek is.
Sterkte.
gr Angela
![ijsvogeltje](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/38c91a1de4c3250f93148aff4d99d170-50x50.jpg)
ijsvogeltje
13-01-2017 om 09:44
ik heb met hem te doen
Ik heb met je te doen, maar ik heb nog veel meer met je zoon te doen. Hij zit er maar mee. Zijn lijf laat hem in de steek, de school laat hem in de steek (zitten blijven en ook nog afstromen) en nu laat zijn moeder hem ook in de steek. Tenminste, ik lees in het bericht vooral irritatie naar hem en maar weinig compassie. Je overweegt dwangmaatregelen om hem maar in het gareel te krijgen. Verplaatst je eens in je zoon. Hij heeft pijn, is vaak ziek, is moe, heeft zijn hobby al moeten opzeggen, heeft problemen op school (er zijn mensen die om minder depressief worden!) en nu wil zijn moeder hem ook nog naar een internaat sturen om hem te dwingen weer actief te worden.
Ga naast je zoon staan in plaats van tegenover hem. Je zoon heeft jou hard nodig. Ga samen op zoek naar een modus om om te gaan met zijn problemen. Zijn problemen, want die zijn een stuk groter dan die van jou.
(Sorry als ik hard overkom)
![Paddington](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/a3830513ea21704e6cfab0cb82c8fd85-50x50.jpg)
Paddington
13-01-2017 om 09:57
Klinkt ernstig
Als je zoon geen plezier meer beleeft aan de dingen die hem voorheen wel plezier gaven, zou ik mij als moeder echt zorgen gaan maken.
Tijd voor een hele andere aanpak. Wat Ijsvogeltje ook al aangeeft: ga naast hem staan. Vecht samen met hem tegen de lichamelijke pijn, maar juist ook heel erg met de mentale pijn.
Het is niet zomaar iets. Het hebben van veel pijn beïnvloed je hele leven, je denken, je wezen. Dat betekend in mijn ogen niet dat je nu helemaal moet omslaan en hem alles uit handen moet gaan nemen. Ik denk dat je samen met hem moet gaan kijken wat er wel kan, wat hem verlichting geeft en wat hij nog wel leuk vindt.
Als jullie daar wat duidelijkheid over hebben, gaan praten met school. Waarin kunnen zij hem tegemoet komen, zodat hij toch zijn opleiding kan doen.
Neem het serieus, maar laat hem in zijn waarde. Waar je zoon nu wat aan heeft is iemand die samen met hem gaat zoeken naar manieren om het leven weer leuk te maken en de pijn dragelijk te krijgen. Als het voor jou moeilijk is, zoek dan hulp hierin. Misschien heeft je zoon er ook wat aan om een soort mentormaatje te hebben.
Ik wens jullie heel veel sterkte en ik hoop dat er snel duidelijkheid is of er iets medisch aan de hand is, waar ze dan hopelijk ook iets aan kunnen doen.
![Lou](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/a80962f9c5a55ae83b0e7319b2fd96af-50x50.jpg)
Lou
13-01-2017 om 10:13
Misbruik ach
Ik heb ook te doen met je zoon. Neem het serieus! Pijn kan heel overheersend zijn, de rest van de wereld interesseert je dan niet, er is alleen maar pijn. Het gevaar is wel dat hij 'blijft hangen' in de pijn. Dat ken ik van mijn dochter en daar heeft therapie (een gespecialiseerde kinder- en jongerentherapeut) erg goed bij geholpen. Ze kan er nu echt beter mee omgaan dan voorheen.
Mijn dochter is ook wel eens schoolziek. Dat mag van mij. Noem het misbruik van de situatie maar ach. Ze heeft al zo veel last van haar aandoening, dat af en toe een voordeeltje vanwege diezelfde aandoening niet erg is. Ze heeft bijvoorbeeld een liftsleutel van school, terwijl ze inmiddels wel weer met de trap kan, maar die sleutel heeft ze nog niet ingeleverd, nou prima. Ook gaat ze vaker met de bus dan strict noodzakelijk en blijft ze wel eens een dagje extra thuis 'om bij te komen'. Het is wel zo dat mijn dochter niet is blijven zitten en ook niet is afgestroomd, dus ik kan me voorstellen dat schoolziek bij jullie wat moeilijker ligt.
Maar uiteindelijk gaat zijn gezondheid vóór. Kun je daarover het gesprek aangaan met school? Samen met je zoon? Misschien heeft hij baat bij een aangepast rooster, of gesprekken met een mentor.
In elk geval lijkt me hem dwingen om toch naar school te gaan, zoals plaatsing op een internaat, op dit moment absoluut geen heilzame weg. Eerst zijn gezondheid op orde, zowel lichamelijk als geestelijk.
Gelukkig ga je binnenkort meer weten vanuit het ziekenhuis. Misschien kun je daar ook meteen praten over zijn mentale gezondheid.
Sterkte ermee!
![Taruh](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/3c6e353322162c5ba14423120712f146-50x50.jpg)
Taruh
13-01-2017 om 10:30
Naar
Darmproblemen zijn heel naar. Het is niet alleen pijnlijk, maar vaak ook heel onvoorspelbaar.
En onvoorspelbaar is voor een puber echt heel vervelend.
Pijn is ook heel erg vermoeiend, dat is niet alleen tijdens een aanval maar ook daarna heb je tijd nodig.
Het vertrouwen in je lichaam is weg.
Ik zie het aan mijn ex. Heeft zowel een darm als leveraandoening die gepaard gaan met koliekachtige pijnaanvallen. Na zo'n aanval was hij zeker 2/3 dagen gesloopt daarna kon hij langzaam weer aan de slag.
Niet alleen hij zal zijn leven moeten aanpassen en dat accepteren, maar jullie zullen ook moeten accepteren en aanpassen.
![Sally MacLennane](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/30efdb15ebadc54167aebb568971e18e-50x50.jpg)
Sally MacLennane
13-01-2017 om 11:34
onderschat het niet
Ik heb het niet eens zo erg, maar als ik zo'n aanval heb ben ik daar echt goed beroerd van.
![Suikertje](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/80bbc46c207bf24cd20bbeca51e1c596-50x50.jpg)
Suikertje
13-01-2017 om 12:00
naweeën
Inderdaad, onderschat ook de naweeën niet. Soms als ik een hypo heb eet ik een beetje suiker en is er niks aan de hand, andere keren heb ik een hypo minder een minder lage bloedsuiker en ben ik uren van slag. Zo zal het ook bij darmproblemen gaan. Daar komt ook nog de angst bij: wanneer gaat het weer gebeuren. Dat zal ook meespelen dat hij niks meer wil ondernemen.
![zebra](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/69c459dd76c6198f72f0c20ddd3c9447-50x50.jpg)
zebra
13-01-2017 om 12:18
klinkt niet fijn
die darmkrampen, ik heb geen spastische darmen maar ben wel gevoelig in mijn darmen (snel kramp, diarree) en ook dat voelt niet bepaald fijn aan.
Wat ook mee kan spelen bij je zoon is de lichamelijke veranderingen in de puberteit, groeien kost ook energie. En waarschijnlijk is hij op den duur constant bang dat hij pijn zal krijgen tijdens sporten, op school en tijdens andere situaties en probeert hij die situaties daardoor juist te vermijden? Ik hoop dat snel zekerheid is over zijn aandoening waardoor er gerichte behandeling kan plaatsvinden.
En wat de anderen ook al zeggen: onderschat het niet en probeer naast hem te staan.
![BeetjeAnders](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/f5b07a7e7d13a90bc146473f9fe44583-50x50.jpg)
BeetjeAnders
13-01-2017 om 12:32
Buikpijn is ook zo ongrijpbaar soms.
Net als hoofdpijn. Je ziet het niet, meestal geen koorts o.i.d. maar toch denk ik dat je hem het voordeel van de twijfel moet geven en het serieus moet nemen. Puberen kost veel energie en kan best veel spanningen geven.
Het kan een niet voor de hand liggende oorzaak hebben ook zoals gepest worden tot misbruik aan toe. (om maar iets te noemen, ik beschuldig niemand)
En wat nou als er echt iets fout is, dat vergeef je jezelf nooit als je nu al, zonder een grondig onderzoek, heftige maatregelen gaat nemen (of er mee dreigen)
Sta achter jouw mannetje zou ik zeggen, in deze ingewikkelde wereld moet op zijn minst zijn moeder/vader achter hem staan toch? Alleen niet betuttelen.
Als ik niet zeker weet of mijn kind wel echt ziek is dan blijft de tv, pc en telefoon uit. Boek lezen prima maar ziek is ziek. Geen straf maar zeker ook geen feestje.
![Dorry1](https://static.ouders.nl/uploads/users/2021/1/80f10fdf180b0ceb_1298ac-50x50.jpg)
Dorry1
13-01-2017 om 12:39
Oorzaak?
Ik lees nergens dat er een oorzaak gevonden is voor deze pijnen. Heb je wel eens laten onderzoeken op een lactose intolerantie? Vraag dan om een bloedonderzoek. Of vraag te testen op coeliaki, allergie voor gluten. Beide ziektes kunnen heel heftige buikpijn geven. En t wordt vaak over t hoofd gezien. Al is t alleen maar omdat de medische wereld niks kan verdienen aan t advies om lactose of gluten uit het dieet te schrappen.
![Alison](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/9c0f0b59a4cb6d6c59f6002bf3892a28-50x50.jpg)
Alison
13-01-2017 om 12:54
Stokpaardje
Ik lees ook over vermoeidheid en in combinatie met darmproblemen gaat mijn stokpaardje hinniken
Is er al eens bloed geprikt? Is er dan ook op B12, vitamine D, ijzer en schildklier geprikt? En de dingen die Dorry noemt zijn ook kanshebbers.
Kijk anders eens hier http://stichtingb12tekort.nl/vitamine-b12/zou-ik-een-b12-tekort-kunnen-hebben/klachten-van-een-vitamine-b12-tekort/
Heel veel sterkte want ik weet uit eigen ervaring (B12/D tekort) hoe ongelofelijk verlammend vermoeidheid kan zijn.
![Rheia](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/8bfc4e579f7203b3f2b044bd9c778374-50x50.jpg)
Rheia
13-01-2017 om 13:15
FODMAP dieet
Mijn zoon had al jaren buikpijn, maar er viel mee te leven. In groep 6 verergerde het na een zware antibioticakuur zodanig dat hij minder dan 50% van de tijd naar school geweest is dat jaar. Hij is in een kinderziekenhuis door verschillende artsen zeer uitgebreid onderzocht en kreeg uiteindelijk een diagnose van waarschijnlijk Prikkelbare Darm Syndroom. Met een verwijzing naar de psycholoog om met de pijn om te leren gaan door technieken als zelfhypnose.
Ik ben in contact gekomen met een diëtiste die suggereerde om het FODmap dieet te proberen. Dit is een dieet dat ontwikkeld is aan een universiteit in Australië en waarbij gekeken wordt of darmen overgevoelig zijn voor een aantal zaken in voedsel. Het is een lastig dieet waarbij wel begeleiding van een diëtiste noodzakelijk is (bij ons vie-diëtist in Rijswijk, maar er zijn er meer, hoewel het nog niet erg bekend is in Nederland). Het duurde een aantal weken voor we wat begonnen te merken, maar na vier/vijf maanden was hij van zijn buikpijn af. Daarna heeft het eigenlijk nog wel een jaar geduurd voor hij zijn energie weer terug had.
Die psycholoog hebben we uiteindelijk nooit gezien.
Ik probeerde in die periode maar een combinatie van dingen die moesten (wat voor school doen, regelmatig nam ik ook werk van school mee naar huis) en op momenten dat hij zich wat beter voelde ook leuke dingen. Dus soms was het zo dat hij niet naar school ging, maar wel naar een sporttraining.
Beterschap voor je zoon! En sterkte, het valt allemaal niet mee.
![Tango](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/99ec9c94e5ac28a2574e5d166870c240-50x50.jpg)
Tango
13-01-2017 om 17:13
Ziekenhuis
Je schrijft dat jullie binnenkort naar het ziekenhuis moeten. Is dat voor het eerst of loopt er al langer onderzoek naar de klachten?
Ik zou echt eerst afwachten wat er precies aan de hand is op medisch gebied en daar een plan op uitstippelen, zowel om de pijnklachten te verminderen als om te gaan met de pijn.
Ik kan me best voorstellen dat je zoon nergens zin in heeft als hij zoveel pijn heeft en begrijp ook wel dat hij is gestopt met voetballen als sporten zoveel ellende oplevert. Maar het is wel heel triest voor zo'n jonge jongen. Ik hoop dat er snel een oorzaak gevonden wordt.
![Fractie](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/79ba316d01fd4943b5277ed72c867a5e-50x50.jpg)
Fractie
13-01-2017 om 20:57
Pijnljjk
De aanvallen zijn bijzonder pijnlijk, duren uren tot dagen en trekken je energielevel erg snel omlaag. Ik heb van een aanval van 24 uur soms nog een week last, als ik niet de pech heb er een tweede of derde overheen te krijgen in dezelfde week.
Is er geen optie tot bv duspatal?
Hier help alleen slaap maar en de lucht moet er uit. Warme kruik helpt afen toe.
Wacht het eerst af en neem hem serieus en heb geduld, denk niet dat hij het expres doet.
![Elfje65](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/35293160267b9c1a5c2596132e23a4ef-50x50.jpg)
Elfje65
13-01-2017 om 23:32
Crohn
Ik ken verschillende mensen met de ziekte van Chrohn is diverse gradaties. Wat jij beschrijft doet mij heel veel aan hen denken. Steun hem en neem hem serieus. Buikklachten en een groot gebrek aan energie. Hij doet dit niet voor zijn lol. Steun hem i.p.v. hem weg te sturen!!
Reageer op dit bericht
Op dit topic is al langer dan 4 weken niet gereageerd, daarom is het reageerveld verborgen. Je kan ook een nieuw topic starten.