![Mama73](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/95eef505b241a614cf95587f57062a29-50x50.jpg)
Mama73
07-01-2015 om 09:25
Zoon van 9 praat niet over wat hem bezig houdt
Een hele tijd geleden heb ik hier geschreven over mijn zoon en het feit dat ik zo met het afspreken bezig ben.
Inmiddels gaat het, met ups en downs, beter en kan ik meer afstand nemen van het wel of niet afgesproken hebben.
Wel blijft bij mij de onzekerheid of hij wel vriendjes heeft als hij niet heeft afgesproken. Ik probeer er een niet te groot iets van te maken, vraag hem dan wel of hij geen zin had of zo.
Alleen merk ik dat ik erg onzeker word van het feit dat mijn zoon niet heel scheutig is met informatie over zijn leven. Ik moet maar een beetje raden naar hoe het gaat en hoe hij zich voelt.
Vanmorgen zei hij dat hij geen had in vandaag en had hij buikpijn en hoofdpijn. Kan natuurlijk gewoon fysiek zijn, maar ik maak me meteen zorgen of er geen verborgen laag zit. Ik vraag hem dan wel of het goed gaat en of het goed gaat met zijn vrienden. Maar meer dan ja kont er niet uit.
Vervolgens zit ik nu weer met buikpijn op de bank. En steekt het: als hij maar heeft afgesproken weer de kop op.
Herkent iemand dit bij de eigen zoon? Oftewel: maak ik me weer te druk?
![Jippox](https://static.ouders.nl/uploads/users/2021/1/2ad46dec211fdf9d_296a25-50x50.jpg)
Jippox
07-01-2015 om 09:45
maakbaar
Je hebt blijkbaar heel sterk een beeld van hoe het leven van je zoon eruit zou moeten zijn. Vol vriendjes en plezier. Dat hij elke dag vrolijk naar school gaat en blij weer thuis komt (mèt een vriendje), dat hij overal met je praat over en altijd meteen precies vertelt wat hem dwars zit. Alle dagen mooi weer.
Maar zo is het leven niet.
Ziet jouw leven er dan wel zo uit? Of heb je ook wel eens geen zin om te gaan werken. Zo'n dag dat je liever in bed blijft, zonder dat daar nou direct een aanleiding voor is. Ben je ook wel eens liever alleen dan met anderen? En wil jij altijd op ieder moment overal over praten? Kun jij altijd benoemen waarom je de ene dag wat minder vrolijk bent dan de andere?
Daarbij: het is ook nog een jongen, en jongens zijn toch al wat minder van het 'praten over hoe ze zich voelen en wat ze dwars zit'. Niet altijd allemaal natuurlijk, maar toch.
Ik herken wel e.e.a. 1 van mijn kinderen vertelt echt helemaal nooit iets. Soms merk je wel aan hem dat er iets dwars zit, maar het is -tot op heden- onmogelijk gebleken om er ooit uit te krijgen wat dat dan is. Soms ontdekken we pas een hele poos later wat er nou was. Soms nooit. Maar alles gaat altijd ook weer over. Zoon is inmiddels bijna 14. En, nou ja, zo is hij nou eenmaal. Overigens kan ik nog het beste met hem praten als we ondertussen samen iets (actiefs) doen, maar ook dan: het blijft zeer beperkt wat hij met mij deelt.
Maar weet je, je kunt een kind ook verstikken door overbezorgd te zijn. Door hem steeds het gevoel te geven dat het niet goed is wat hij doet: dat je niet blij bent als hij eens niet afspreekt, dat het je dwars zit als hij niet wil (of kan) praten over wat hem dwarszit. Dat hem helemaal niks dwarszit maar hij gewoon even een baaldag heeft en jij hem het gevoel geeft dat dat 'heel erg niet goed' is. Zo maak je je kind onzeker.
Laat hem merken dat je er voor hem bent en dat je belangstelling hebt voor zijn leven, maar laat hem ook toch vooral zichzelf zijn. En ja er gaan ook vervelende dingen gebeuren in zijn leven. Aan jou om hem het vertrouwen te geven dat hij daar -zelf- mee om kan gaan.
Zolang je geen heel duidelijke signalen hebt dat het niet goed met hem gaat, zou ik je vooral aanraden wat stappen terug te zetten. Niet zo bovenop hem zitten en elk ongemakje uitvergroten en analyseren. Gun je kind zijn eigen leven.
![Mikke](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/19d2b14a993cae441af911dbf43f5380-50x50.jpg)
Mikke
07-01-2015 om 09:46
Laat los!
Kinderen zijn niet scheutig met wat ze vertellen. Vraag een gemiddeld kind naar z'n schooldag en het antwoord is 'gewoon', of 'leuk'. Laat staan dat een kind écht vertelt wat hem bezighoudt... Wil je dat weten, dan zal je het eruit moeten sleuren (en dat wordt richting puberteit alleen maar erger, dan weet je dat alvast ).
Buikpijn door iets wat op school speelt... sja, dat kan, maar is niet direct een drama. Mijn zoon had het van een naderende spreekbeurt, een vergeten opdracht of een verprutste topotoets. Of gewoon omdat hij geen zin had in school.
En waarom moet hij zo nodig afspreken? Ik heb een zoon zonder vrienden (in z'n hele schooltijd misschien 2-3 keer afgesproken) en eentje met veel vrienden, maar ook die sprak maar af en toe met iemand af. Allebei vonden ze het prima zo.
Kinderen zitten al de hele dag in een groep op school, op de BSO, daarna nog sporten... voor sommige kinderen is dat genoeg, die vinden het fijn om thuis gewoon rust te hebben en hun eigen ding kunnen doen.
Leg dat vergrootglas weg en laat los!
![Mieke](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/f80b82918ede716f894324146f64142d-50x50.jpg)
Mieke
07-01-2015 om 10:49
Hier ook hoor
Hoe was het vandaag op school: goed
Nog iets bijzonders gebeurd: nee
En dat terwijl wij een mailtje kregen van de directeur dat er een incident met een mes geweest was bij gym en dat bijna alle kinderen daar getuige van geweest waren en er uitgebreid in de klas over gesproken was.
Maar er is toch iets geweest bij gym met een mes: weet ik veel. Ik heb niets gezien.
En dat was het.
Mijn twee oudste zoons vertellen eigenlijk nooit iets. Mijn dochter daarentegen neemt bij voorkeur haar hele schooldag met ons door vanaf het moment dat de deur open ging tot het moment dat ze weer naar huis ging. Ook best vermoeiend. Mijn jongste zoon vertelt alleen iets als ik ernaar vraag maar meestal weet hij het niet meer.
Mijn kinderen hebben genoeg vrienden. Zitten goed in hun vel. Maar nemen zeker niet iedere dag iemand mee naar huis. Soms kan het niet en ze hebben er vaak ook geen zin in. Een middag thuis niets doen vinden ze ook fijn. En ze moeten zelf ook sporten en vriendjes moeten sporten of naar muziekles dus het kan soms ook niet uitkomen.
Dus ja, je maakt je te druk.
![creabea](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/ba7268cc9cc6e8d065cd67b7604ab166-50x50.jpg)
creabea
07-01-2015 om 11:16
jeetje
gaat het wel goed met je? Je komt inderdaad wel erg overbezorgd over.
![Mama73](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/95eef505b241a614cf95587f57062a29-50x50.jpg)
Mama73
07-01-2015 om 12:49
Overbezorgd
Ja Creabea, ik ben absoluut overbezorgd. Het is een hele terecht vraag die je stelt. Overigens krijg ik daar professionele hulp voor, masr zoals in ieder proces gaat het met vallen en opstaan. Jullie eerlijke vragen en opmerkingen hebben me vandaag erg geholpen!
Jippox, Mikke en Mieke heel erg bedankt voor jullie uitgebreide verhalen. Het doet me heel erg goed de ervaringen van andere moeders te lezen. Ik ben me er natuurlijk echt wel van bewust dat ik me veel te druk maak. En behalve dat ik er last van heb, is het voor mijn zoon natuurlijk ook schadelijk. Vandaar de professionele hulp. Maar jullie reacties zorgen er voor dat ik dingen in perspectief ga zien en dat is heel fijn!
![Nur](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/b8cb93487868e5ab29c78116ebba1fc9-50x50.jpg)
Nur
07-01-2015 om 14:11
Snap het wel
Ik heb een zoon die ook een binnenvetter is en weinig praat. Dit in tegenstelling tot mijn andere kinderen die zeer expressief zijn. En dat laatste ligt mij ook beter. Ik vind het moeilijk dat ik niet altijd hoogte kan krijgen van hoe hij dingen ervaart en wat hij vindt van zaken. Hij is heel gesloten. En ik krijg dan vlug het idee dat ik aan het drammen ben als ik hem dingen vraag (en dat ziet hij denk ik ook zo). En ik wil zeker respecteren hoe hij is maar tegelijk vind ik het moeilijk want ik ben soms bang dat ik iets mis. Stel voor dat hij heel ongelukkig is maar ik merk het niet. Ik was zelf vroeger ook meer gesloten maar heb juist geleerd om meer te praten over wat me bezig houdt. Nadat in mijn omgeving zich onverwacht enkele mensen van het leven hebben beroofd heb ik geprobeerd om opener te worden. Juist omdat hierbij de naast omgeving ook geen idee had wat er omging in hun hoofd en welke problemen er speelden. En hoewel ik bij mijn zoon niet het idee heb dat hij ongelukkig is had ik dat bij die vriend toen ook niet.
Dus ik hoop dat als er echt wat is hij wel zal praten.
![Tango](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/99ec9c94e5ac28a2574e5d166870c240-50x50.jpg)
Tango
07-01-2015 om 23:19
Buikpijn
Mijn zoon van 10 heeft ook regelmatig buikpijn. Vaak als er iets komt dat spannend is. En dat kan iets zijn dat ik niet eens heel bijzonder vind zoals weer naar school gaan na een vakantie. Ik heb er begrip voor, hij is gewoon best gevoelig voor dit soort dingen, maar hij moet wel gewoon gaan natuurlijk. Tenzij hij echt ziek is.
Zoon vertelt ook weinig over school, het wordt iets meer omdat hij nu in een groep zit waar hij sociaal emotioneel meer aansluiting heeft. Hij kan dus eigenlijk beter volgen wat er speelt. Afspreken doet hij wel minder de laatste tijd. Hij blijft weleens op het schoolplein om wat te voetballen met vriendjes maar komt daarna gewoon alleen naar huis. Blijkbaar heeft hij er niet zoveel behoefte aan momenteel. Ik laat het maar zo, al vind ik het soms wel jammer op een lange woensdagmiddag want dan zit hij vooral achter de computer. Kinderen uit de buurt zoekt hij ook niet op.
Verder komt hij genoeg in contact met andere kinderen, op school, bij de voetbal en 1 dag BSO dus heel veel zorgen maak ik me er niet over. Heb ik wel gedaan hoor, maar ieder kind is nu eenmaal anders en ik heb niet het idee dat zoon ongelukkig is.
Doet jouw zoon verder iets buiten schooltijd?
En verder zou ik ook zo'n opmerking als 'had je geen zin?'achterwege laten. Gewoon naar huis gaan en samen iets gezelligs doen is toch ook prima. Als je er wel iets van blijft zeggen voelt hij dit misschien toch aan alsof hij niet goed is zoals hij is.
Wat doet hij als hij thuis is? Vraagt hij dan veel aandacht van jou of gaat hij gewoon zelf spelen?
![Mama73](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/95eef505b241a614cf95587f57062a29-50x50.jpg)
Mama73
08-01-2015 om 10:20
Tango
Mijn zoon zit ook op voetbal en gaat 2x in de week naar de BSO. Als hij thuis is vraagt hij niet veel aandacht zolang hij maar op de ipad of tv mag. Als dat niet mag verveelt hij zich wel eens, maar gaat uiteindelijk toch iets anders doen. Hij is enig kind en in de buurt geen kinderen van zijn leeftijd helaas.
Hij zei gisteren toevallig dat hij ook wel eens geen zin heeft in afspreken. Vond ik heel fijn dat hij dat zei.
Ik heb ook niet het idee dat zoon ongelukkig is. Het zit meer tussen mijn oren...
![mama2](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/cfaea892ab015b1b6f66afd897e0b785-50x50.jpg)
mama2
08-01-2015 om 10:55
Hier een 10 jarige:
Hoe was het op school: Mmmmm
Nog wat leuks gedaan: Mmmmm
Nog wat gebeurt: Mmmmmmm.....mag ik op de Ipad.....
Zit ik dan met mijn goede gedrag
het feit dat je het uitspreekt dat je overbezorgd bent en er wat mee doet vind ik een pluim waard hoor! En vragen om herkenning is toch fijn?
Wat mij wel bij je bezig houd is dat je doordat je bovenop hem zit, hem misschien het gevoel geeft dat hij denkt " ik hou mijn mond maar anders krijg ik de hele rambam weer over mij heen"...snap je wat ik bedoel? Omdat hij weet dat je overbezorgd bent kan het ook wel eens zo zijn dat hij op een gegeven moment niets meer wil zeggen om je niet ongerust te maken....
![creabea](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/ba7268cc9cc6e8d065cd67b7604ab166-50x50.jpg)
creabea
08-01-2015 om 11:18
goed dat je er aan werkt in ieder geval!
...want dat was wel mijn gedachte: Als je zó bezorgd bent, waar komt dat dan door? Het lijkt me heel vervelend om niet ontspannen naar je kind te kunnen kijken. Verder snap ik het wel een beetje hoor. Hier zijn de kinderen een tijdje terug van school gewisseld en toen was het ook wel spannend of ze wel aansluiting zouden vinden op de nieuwe school. Met name met de oudste (ook 9 jaar), dat was in de loop van groep 5 dat we overstapten en dan zijn vriendschappen op school misschien al gevormd. Gelukkig was hij een soort 'new kid in town' en was er aan belangstelling geen gebrek. Voor zover ik weet heeft hij een handjevol vaste vriendjes op de nieuwe school met wij hij ook na schooltijd afspreekt (niet elke dag, want daar heeft hij geen zin in. Daarnaast speelt hij op het schoolplein ook nog met andere kinderen en beide kinderen blijven heel graag over op school. Dus dat zal wel goed zitten... en dat je zoon buikpijn heeft: hier heerst ook vanalles aan buikgriepjes, dus misschien is hij gewoon wel een beetje ziek.
Ik zou het type vriendschap belangrijker vinden dan het aantal afspraakjes overigens. Liever 1x per week afspreken met een vriendje waar je kind het echt leuk mee kan vinden dan elke dag kinderen over de vloer die alleen komen voor een bepaald soort speelgoed of videogame.
![Mama73](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/95eef505b241a614cf95587f57062a29-50x50.jpg)
Mama73
09-01-2015 om 13:39
mama2
Dat is een waar ding dat je daar zegt. En dat is ook waar ik me wel zorgen over maak, dat hij gewoon maar niks meer zegt, omdat ik er zo boven op zit. Ik weet dat e.e.a vooral voort komt uit mijn eigen negatieve zelfbeeld, dat is ook hetgene waar ik hulp voor krijg.
Deze week was lastig voor me, maar mede dankzij jullie reacties heb ik meer vertrouwen gekregen. Heel erg lief dat jullie jullie ervaringen met mij willen delen.
![Loes3](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/d8e8c3119f8d9ba427f247ab096fbe55-50x50.jpg)
Loes3
10-01-2015 om 00:28
Hier ook een negen jarige
En het gaat al jaren zo.
Hoofdrol in het toneelstuk.. Komt er een moeder op het plein naar me toe om te zeggen dat het zo leuk is voor mijn dochter. Hu? Niks over gezegd.
Of dat ze wel iets zegt als ik vind rekenen stom. En er dan verder niks over kwijt wil. Niks! En dat ik het dan aan juf vraag die dan bedenkt dat ze sinds de herfstvakantie niet meer samen met L. rekent aan aan dochter vraagt of ze dat misschien niet leuk vindt. Inderdaad. Waarom zei ze dat dan niet?! Nou vergeet het maar. Het gebeurt gewoon niet.
Of vakantie en twee dagen niemand om mee te spelen, en dat dan haar vriendinnetje komt met verhalen over met wie die gisteren speelde. Dat lijkt mij dan heel zielig en dochter zegt dan heel opgewekt 'ik heb fijn tv gekeken'.
Zo te horen heb je dus een heel gewoon kind. Niks om buikpijn van te hebben.
Loes
Reageer op dit bericht
Op dit topic is al langer dan 4 weken niet gereageerd, daarom is het reageerveld verborgen. Je kan ook een nieuw topic starten.