![PirateMommy](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/a8a8cf8c07650fffb5c291ecea67a5c5-50x50.jpg)
PirateMommy
17-09-2018 om 09:44
Vrolijke en enthousiaste kleuter ineens verlegen
Mijn oudste dochter van 5 is altijd heel extravert en levenslustig geweest. Ze wilde altijd alles doen, overal aan meedoen en met iedereen meepraten. Ze is heel intelligent en vooral ook heel vriendelijk. En ze doet niks liever dan dansen!
Ze ging de afgelopen 1,5 jaar naar danslessen hier in het dorp, heel kleinschalig en vooral leuk en vrij voor de kinderen. Ook mijn dochter vond dat altijd heel leuk en zelfs met de uitvoeringen stond zij altijd vooraan. Nu met het nieuwe jaar, durft zij ineens niet meer. Kindjes zijn doorgeschoven naar een hoger klasje, nieuwe kindjes zijn erbij gekomen en mijn dochter zit alleen nog maar onder de tafel of in de hoek zich te verstoppen. Terwijl haar zusje van 3 wel vrolijk meedanst.
Omdat zij altijd barstensvol energie is, de woonkamer als klim en turn-ruimte gebruikt, vonden zij en wij het een goed idee als ze ging turnen. Ze had er al echt zin in. Ik heb geregeld dat ze bij de turnschool een paar proeflesjes kon doen en overal liep ze te verkondigen dat ze ging turnen. Zelfs in de auto naar de turnschool toe was ze heel vrolijk en blij. Tot het moment dat ze de zaal inliep. Ze klapte dicht, wilde alleen nog maar naar huis en niks kon haar overhalen om in de zaal te blijven of zelfs te blijven kijken. Ze vond de turnleraar eng (was ook geen vrolijkkijkende man) en al die andere vreemde kindjes en hun ouders op de tribune.
In de tussentijd waren we ergens waar diverse kinderen konden laten zien wat ze wilden. Er was een meisje die heel mooi kon zingen en dat liet horen aan iedereen. Mijn dochter ging daarop reagerend gewoon tussen de stoelen sierlijk staan dansen. Een paar dagen later gaf mijn moeder haar een dvd over een Ballerina. Sindsdien danst ze vrijwel nonstop door huis, klautert overal bovenop om daar verder te dansen. Nu weet ik dat een vriendinnetje van haar op dansles zit, waar ze ook met ballet bezig zijn. Dus ik pols voorzichtig of ze dat leuk zou vinden. En ja hoor, ze is reuze blij en vindt het helemaal geweldig! Dus wederom, proefles geregeld. Ze zou na school mee naar huis gaan met haar vriendin, zodat ze dan samen naar dansles zouden gaan. Om het maar zo leuk mogelijk te houden. En weer komt ze daar, wil niet eens omkleden en weigert de zaal in te gaan. We willen nu wel bljven proberen, dus deze week gaat ze weer.
Ze gaat altijd met heel veel plezier naar school, ligt enorm goed in de klas. Iedereen mag haar en ze is vriendjes met alle kinderen. Vandaag mochten ze hoedjes meenemen ter voorbereiding op prinsjesdag. Vanmorgen al heel enthoussiast liep ze met het hoedje op door het huis, hield hem op toen ze de auto instapte naar school. Eenmaal bij school aangekomen durfde ze niet meer de auto uit. Ze wilde geen hoedje op, wilde hem ook niet in haar rugzak meenemen en wilde de klas niet in als alle kinderen hoedjes op hadden. Ze moest uiteindelijk de klas ingedragen worden en voor het eerst in haar leven hebben we haar huilend achter moeten laten.
Nu is het geen vreemd gedrag. Ik was precies hetzelfde als kind. Ik kon vrij goed piano spelen, maar ben er mee gestopt toen we als alle leerlingen ieder een voordracht moesten houden van ons spel. Heb er tot vandaag nog spijt van. Nog steeds laat ik me terughouden, terwijl mensen me niet geloven of uitlachen als ik zeg dat ik verlegen ben (ben vrij assertief). Ik zie nu hetzelfde gebeuren bij mijn dochter en ik heb geen flauw idee hoe ik haar nu kan helpen hier doorheen te komen. Ik gun haar van harte dat ze kan dansen, dat ze ballet kan leren, of turnen, of wat ze ook maar leuk vindt. Maar ik zie nu al gebeuren dat ze zich vooral laat leiden door haar verlegenheid en angst.
Wie heeft hier ervaring mee en heeft tips om haar hier doorheen te helpen. Een paar jaartjes afwachten gaat niet werken. In de tussentijd heeft ze het huis al afgebroken van overtollig energie en het zal haar niet uit haar verlegenheid halen.
![AnnaNiem](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/fe85e592ecb603b67c00aee0a6a28352-50x50.jpg)
AnnaNiem
17-09-2018 om 11:58
Hmmm
Is er wat gebeurd? Gaat het qua lesstof goed op school? Is er sprake is van pesten, helaas gebeurd dat ook bij kleuters en bij op het oog extraverte kinderen. Is het uitdagende bij dansen/school er voor haar af en had ze ook naar een andere groep gewild zoals sommige van haar vriendinnetjes en voelt ze zich nu afgewezen/niet goed genoeg? Ik vind het gek dat een meisje dat eerst zo enthousiast was en blijkbaar sociaal goed in de klas zit, zich zo opstelt op het moment dat ze nu een groep in moet. Het klinkt meer als een soort faalangst/onzekerheid die zich op de een of andere manier in haar hoofd genesteld heeft. Laat haar tekeningen maken voor een knuffelbeer en laat haar over vertellen. Wellicht vertelt ze zo wel wat er mis gaat. Mijn dochter deed dat vaak met poppen dus dat kan ook. Praat met haar, praat met de juf op school over hoe het daar nu gaat. Vertrouw op je gevoel en als je het niet vertrouwd, ga hulp zoeken op school, bij de huisarts of waar dan ook want die omslag vind ik raar.
![PirateMommy](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/a8a8cf8c07650fffb5c291ecea67a5c5-50x50.jpg)
PirateMommy
17-09-2018 om 12:49
Puzzel
Ja al die dingen die je noemt heb ik ook bedacht.
Maar ze wil bij haar oude dansgroepje geen groep omhoog, dit hebben we ook geopperd bij haar. Terwijl ze daar toch echt ook kinderen kent.
Ik heb een beetje het vermoeden dat ze aan het onderpresteren is, ze leest al zelf terwijl ze nog maar in groep 2 zit. We wilden al sowieso gaan praten met de juf om haar meer uit te dagen. Hun klas is 2/3 dus moet makkelijk met groep 3 mee kunnen doen.
De faalangst is dus heel herkenbaar, ik had het zelf ook als kind. Helaas kan ik zelfs in retrospect het gedrag niet analyseren om te zien waar het vandaan komt. Bij het dansen kan ik me voorstellen dat ze in haar hoofd en hier in huis voor haar gevoel heel goed kan dansen en dan bang is in de groep niet zo goed te zijn als dat ze denkt dat ze is. Maar dat verklaart niet het gedrag op school. Of gisteren op een kids-festival.
Ze kiest altijd haar eigen kleding, de meest kleurrijke combinaties. Ze is altijd heel trots op zichzelf geweest. Ook heel zeker van zichzelf. Haar nu zo te zien maakt me heel verdrietig.
Ik zal inderdaad eens voorstellen om een tekening te maken.
![Mej. Griffel](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/7d3d7071742486233d91cbe17db18be1-50x50.jpg)
Mej. Griffel
17-09-2018 om 13:02
mee
Ging jij ook mee bv met dat turnen, de eerste paar keer?
Moeder of vader mee hebben veel kinderen nog wel nodig. Het klinkt wel als erg faalangstig, wat sneu.
Zou speltherapie wat kunnen zijn? Mogelijk dat een speltherapeut wat tips aan jullie kan geven zodat ze wat minder bang wordt.
![AnnaNiem](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/fe85e592ecb603b67c00aee0a6a28352-50x50.jpg)
AnnaNiem
17-09-2018 om 20:31
Lezen
Als ze nu al leest terwijl ze in groep 2 zit van een 2/3 combinatie is het dat misschien. Ze hoort de anderen leesles krijgen, iets wat zij al kan! Maar ze mag niet meedoen.... Dat lijkt mij frustrerend! Ik zou dat op school met de juf gaan bespreken. Laat vooral de boekjes aan de juf zien die ze thuis leest. Sporten op een club of dansschool is toch weer anders dan ontspannen bewegen en gaat ze zich toch meten met anderen of wordt ze geacht te presteren. Misschien wordt ze daar toch faalangstig van. Laat ze lekker thuis dansen op YouTube video's en zodra school weer leuk wordt dan kun je weer eens naar een sport of dansles kijken. Even wat druk weghalen en zoeken wat ze op school nodig heeft. Dat is het belangrijkste. Ik denk dat daar de sleutel ligt.
![Guera](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/0be84284ea17ab2dad8a96035440b8ec-50x50.jpg)
Guera
17-09-2018 om 21:42
Besef
Ik denk dat er een soort besef is gekomen bij haar. Dat er mensen kijken. Dat mensen er iets van vinden. Dat ze bekeken wordt. Zoiets.....ik zou er niet teveel achter zoeken als er verder geen gedragsveranderingen zijn.
Dit klinkt exact als mijn dochter. Zo stond ze als kleuter helemaal alleen op het podium te zingen, zo deed ze niet meer mee met optredens ook niet met een hele groep. Vervolgens wilde ze alleen maar naar dansles als ik meeging in de zaal en dan zat ze de halve les op schoot.
Ik heb het losgelaten. Haar soms uitgenodigd. Wel van dansles gehaald want de halve les op schoot vond ik ook niks.
Na 2 jaar was het over.
Eerst weer optredens met de groep. Later ook alleen. Ze is nu 12 en kan presenteren als de beste en is niet van het podium af te slaan
Reageer op dit bericht
Op dit topic is al langer dan 4 weken niet gereageerd, daarom is het reageerveld verborgen. Je kan ook een nieuw topic starten.