![Luna85](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/50a8dfd3240eaed7369d57c1e479fca5-50x50.jpg)
Luna85
12-10-2021 om 09:45
Hoe overleef je een huilbaby
Hele dramatische titel, maar zo voel ik mij inmiddels ook wel een beetje. Ik hoop hier dus even mijn hart te kunnen luchten in de hoop dat dat een beetje helpt.
Ruim zes weken geleden ben ik bevallen van ons derde kindje. Onze zoon huilde vanaf het begin al flink en veel en bleek reflux te hebben. Het huilen is wel enigszins afgenomen door behandeling, maar nog steeds wel flink. Hij slaapt korte stukjes van maximaal een uur en wordt elke keer heel naar wakker. Daarna volgt een behoorlijke periode van enorm huilen. Vannacht bijvoorbeeld van half twaalf tot twee uur. Ik probeer er zoveel mogelijk voor hem te zijn; ik hou hem zoveel mogelijk bij mij en probeer hem (tevergeefs) te troosten. Ik wandel wat met hem af en dat valt niet mee; het is een hele flinke baby en ik ben maar een klein vrouwtje. Tussendoor probeer ik de andere kinderen te verzorgen en wat huishoudelijke taken te doen met de baby in de draagzak.
Mijn man doet al een poosje niet meer mee omdat hij niet tegen het gehuil kan. In de praktijk betekent dit dat hij gewoon gaat slapen (is ook weer aan het werk) en dat ik met baby beneden blijf op de bank. Rond half acht in de ochtend wisselen we van plek omdat mijn man nog voornamelijk thuis werkt. Hij werkt graag in de woonkamer en heeft veel vergaderingen, dus wij kunnen overdag niet op de benedenverdieping zijn. Daardoor voel ik mij eigenlijk ook behoorlijk opgesloten. De box en tv staan bij hem en deze kan ik dus ook niet gebruiken. Ik ben dus met de baby boven in de hoop dat hij nog een beetje slaapt, maar dat lukt meestal amper.
Ik slaap zelf al weken ontzettend slecht en dat breekt mij op. In de weekenden neemt man de baby wel eens een uurtje mee zodat ik even ongestoord kan slapen. Mijn ouders komen een keer in de week zodat ik dan even goed kan douchen en eten (dat schiet er helaas ook beide vaak bij in). Verder zit ik er toch zelf de hele tijd mee en probeer ik mij vast te houden aan ‘het is een fase en gaat echt wel weer voorbij’. Volgens de arts is de huilpiek ook met zes weken, dus moet het hierna langzaam beter gaan.
Zijn er mensen die zich herkennen in mijn verhaal? Hoe kom je een beetje goed door deze fase heen?
![Aardbei_86](https://static.ouders.nl/uploads/users/2021/7/32006e3eb73155b8_00ecec-50x50.jpg)
Aardbei_86
12-10-2021 om 23:28
Luna85 schreef op 12-10-2021 om 09:59:
Even ter verdediging van man; hij heeft elke twee weken een dag ouderschapsverlof en doet dan veel huishoudelijke taken en zorgt dan voor de oudere kinderen. Het was de bedoeling dat ik op die dagen flink kon bijslapen, maar hij kan echt niet tegen het gehuil.
Ik kom even binnen vallen, heb nog niet alles gelezen. maar deze opmerking kan ik niet Aan me voorbij laten gaan.
Hij kan niet tegen het gehuil?!!!!??!!! what the F.. en jij verdedigt dat? Jij loopt dag en nacht op je tenen en je man neemt 1x in de twee weken vrij!!? What the F en jij verdedigt dat ook? Dit begrijp ik echt niet. Jij mag ook echt wel wat ballen kweken en voor jezelf opkomen! Je hoeft man niet hiervoor op een voetstuk te zetten. Hij doet gewoon veel te weinig om voor zijn eigen kind te zorgen en jou te ontlasten.
Man kweekt ook maar wat ballen, koopt een noise cancelling koptelefoon en hij gaat maar eens een dag met baby zitten. Net alsof jij wel voor je plezier in dat gehuil zit!
Ook ga jij je woonkamer en benedenverdieping terug eisen. Man gaat maar lekker boven werken. Anders is het toch geen doen met een huilbaby! Die veranderingen gaan komen als jij voor jezelf op gaat komen.
En ja ik had ook een huilbaby. Wat deed mijn man naast zijn lange dagen werk:
- als hij thuis was meteen baby van mij overnemen zodat ik kon douchen bijvoorbeeld.
- we wisselden elkaar elk half uur af in de avond tijdens de huiluurtjes zodat de last daarvan verdeeld werd.
- man deed de nacht vanaf tot zoontje sliep tot een uur of 3, tot die tijd kon ik slapen. Vanaf 4 uur nam ik het over en sliep man.
- man heeft wel eens hele nachten alleen gedaan omdat ik echt helemaal op was. Ik ben met oordoppen op zolder gaan slapen zodat ik wat bij kon komen.
- man regelde schoonmaakster zodat we daar geen omkijken naar hadden.
- man regelde eten bij familie zodat ik niet hoefde te koken.
- man vroeg zijn zussen langs te komen om mij te ondersteunen/ontlasten overdag twee keer per week.
- in het weekend droegen we zoon om en om een slaapje in de draagzak zodat ik ook momenten had dat m'n handen/lichaam vrij waren.
- man heeft regelmatig extra vrij genomen/eerder naar huis genomen.
Een huilbaby doe je samen! Anders word je gek! Sorry maar word oprecht kwaad als ik dit lees. Kwaad op je man dat hij zich als een lul gedraagt en kwaad op jou dat je dat pikt en ook nog het goed wil praten/hem verdedigt terwijl hij zich als een lul gedraagt.
![Aardbei_86](https://static.ouders.nl/uploads/users/2021/7/32006e3eb73155b8_00ecec-50x50.jpg)
Aardbei_86
12-10-2021 om 23:44
even een vriendelijkere reactie.. Laat de pop poli, je ouders, een vriendin oid je man een schop onder z'n kknt geven voor jou. Ik kan heel goed begrijpen dat je zelf daar de energie niet voor hebt, maar er moet wel echt iets veranderen. Het gedrag van je man is van de zotte gewoon! Kan gewoon echt niet. En helemaal als jij dus al bij de pop poli zit dan moet je heel goed voor jezelf zorgen, of anderen dat laten doen als je het zelf even niet kan.. jij bent ook belangrijk! En het is allemaal niet jouw schuld. Je bent super hard aan het werk en je doet zo je best. Maat ook nu, juist nu, mag en moet je aan jezelf denken.
![Bloemenzee](https://static.ouders.nl/uploads/users/2021/7/de759e42804caa58_e1d495-50x50.jpg)
Bloemenzee
13-10-2021 om 00:06
TO, ik wil je nog even een knuffel geven
Voor vannacht, voor morgen, en voor alles wat er nu waarschijnlijk door je hoofd gaat. ♥️
![Duiveninhetnieuws](https://static.ouders.nl/uploads/users/2021/7/cab85bda39e298ec_7f65fa-50x50.jpg)
Duiveninhetnieuws
13-10-2021 om 07:43
Afgaande op wat je vertelt is de pop poli misschien niet de goede plek. Een huilbaby hoort bij de kinderarts, die kan uitzoeken of er iets aanwijsbaars aan ten grondslag ligt en eventueel laten opnemen. Vraag je huisarts om een verwijzing. Toen ik dat deed zaten we binnen 24 uur bij de kinderarts met onze brulkikker.
![Luna85](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/50a8dfd3240eaed7369d57c1e479fca5-50x50.jpg)
Luna85
13-10-2021 om 07:51
We lopen ook bij de kinderarts hoor (en bij een osteopaat). Het gaat ook wel beter, maar het huilen blijft flink. Die pop-poli is voor mijzelf.
![Oeloeboeloe](https://static.ouders.nl/uploads/users/2021/7/d2a62ce572b3a4fd_b6a009-50x50.jpg)
Oeloeboeloe
13-10-2021 om 07:51
Ach lieve mama, kom alsjeblieft voor jezelf op. Geef bij je man aan dat je dit niet meer trekt. Je moet vrij kunnen gaan en staan waar je wilt in je eigen huis. Zéker met een huilbaby. Jullie moeten dit samen doen. Jullie zijn 1 gezin.
Sterkte!
![Poezie](https://static.ouders.nl/uploads/users/2021/2/9d78cbee7bed30f6_f244bc-50x50.jpg)
Poezie
13-10-2021 om 11:28
RodeKrullenbol schreef op 12-10-2021 om 23:04:
Wie het meemaakt dat een leidinggevende thuis zijn vaderlijke verantwoordelijkheden ontloopt, doet er wellicht goed aan om als volgt door te pakken, teneinde het probleem eens en voor altijd te finelizen.
Op een welgekozen moment spreek je hem dwingend aan met de woorden: “Ik breng je maar even in the know; onze toko kent een issue. Ik ken je vanouds als een echte teamplayer, maar de laatste tijd ervaar ik een gebrek aan synergy tussen ons beiden. Als stakeholder in ons gezin – met de komst van onze derde zo’n beetje een middelgroot kleinbedrijf – wil ik onderstrepen dat onze levenssituatie zó niet echt sustainable meer is. Hier even de Stavaza.
De manier waarop en de frequentie waarin onze baby huilt is iconisch! Door het bijkomstige slaapgebrek voel ik me echt episch rot. Dat is een no-brainer, nietwaar? Sorry dat ik nu de lead neem om even met je te levelen, maar het is de hoogste tijd om onze huidige practice op basis van een al te strikte taakverdeling uit te faseren. Deze is gewoonweg niet doable meer.
Ook al is voor kinderen zorgen mijn core competence; mijn can-do stijl van leven begint me enigszins op te breken. Inmiddels moet ik wel erg veel ballen in de lucht houden. Graag zou ik nu wat piketpaaltjes slaan, opdat ik eindelijk weer eens mijn slaaptarget kan halen. Zullen we na de Vrijmibo even zitten voor een PG in de vorm van een 1-1 bila’tje? Hopelijk komen onze neuzen dan weer één kant op te staan.
Weet dat ik al cross-mediaal ben gegaan door mijn probleem voor te leggen aan OO. Bovendien heb ik een aantal buufs als sparringpartner. Het goede nieuws? Een verandertraject vergt helemaal geen rocket science!
In de eerste plaats dienen we onze agenda’s wat vaker en zorgvuldiger te syncen. Als ik benchmark met de buren? Nou, dan kun jij je focus echt wel wat meer verleggen naar het tackelen van het probleem dat onze derde nog niet helemaal ‘up to speed’ functioneert! Ben je bereid en in staat tot schakelen?
Zo niet; what about uitbreiding van onze taskforce? Wie zouden we kunnen recruiten? En wat zou je bereid zijn daarvoor af te tikken? Gezien jouw desinteresse in de kinderen en het huishouden lijkt het mij eerlijk gezegd een game plan dat het helemaal gaat worden! Geef je me een go voor het inhuren van wat extra human recources? Zoveel K hoeft dat niet kosten op jaarbasis. Al helemaal niet als we zo’n jong en dynamische babysitter marktconform uitbetalen. Pak jij dit even op? En koppel het even terug naar mij als je de trouble hebt geshoot, wil je?”
Goede kans dat jullie dan weer met een schone luier kunnen beginnen.
Deze tekst. En dan naar zijn werk mail gestuurd.
![RodeKrullenbol](https://static.ouders.nl/uploads/users/2021/1/e27dd4669b9cd11f_187406-50x50.jpg)
RodeKrullenbol
13-10-2021 om 11:44
Poezie schreef op 13-10-2021 om 11:28:
[..]
Deze tekst. En dan naar zijn werk mail gestuurd.
Laat dan wel het woordje "me" weg uit de zinsnede "Geef je me een go"; dan wordt het nog duidelijker dat je hem aan het werk zet.
En aangezien hij eigenlijk best wel wat huishoudelijke taken verricht, kan je misschien ook beter "en het huishouden" weglaten uit "Gezien jouw desinteresse in de kinderen en het huishouden". Dan formuleer je het wat tactvoller dan ik gisteravond deed in de hitte van mijn plaatsvervangende woede.
Succes en sterkte toegewenst!
![Rachel.](https://static.ouders.nl/uploads/users/2021/6/09949ee6f9b11bf8_04e99f-50x50.jpg)
Rachel.
13-10-2021 om 13:25
To ik heb het zo met je te doen he!
Je bent een super lieve en goede moeder, als het weer zwaar wordt onthoud waar je het voor doet en dat is voor je kleine schatje🧡 je doet dit allemaal voor je kleine omdat het belangrijk is dat hij zich veilig en goed voelt en daar slaag jij zeker in als moeder dus laat je niks aanpraten!
Vader daar in tegen die faalt... zwaar! To wat vind je hier nu van? Van de denkwijze van je man? Heb je al eens aangekaart dat je er door heen zit, totaal geen steun van hem krijgt, en dat dit niet de manier is hoe het nu gaat? En daarmee bedoel ik niet met de baby maar ik bedoel hem! Je man.
To je doet alles alleen en zelf, wat doet hij daar nog? Kan ie niet ergens anders gaan wonen ofso want eerlijk gezegd lees ik hem alleen maar als een lastpak, een soort van extra kind die een speciale handleiding heeft..
Ik wil echt niet respectloos zijn naar jou en over je man maar ik probeer echt gewoon eerlijk te zeggen hoe ik het zie. Je doet al alles alleen en hij is alleen maar een extra gewicht daaraan..
Ik weet dat de situatie al stressvol en vermoeid genoeg voor je is, maar dit kun je echt niet door de vingers zien in de hoop dat het overwaait, dit is niet gezond, voor jou niet en voor de kinderen niet. Want mama is de draaiende motor en als die straks uitvalt door al dat extra gewicht van je man, dan heeft straks niemand iets meer aan je.
Sommige gewichten moet je lozen, ja dit klinkt zo van schop hem de deur uit, en is allemaal zo makkelijker gezegd dan gedaan, ik weet het er zit meer achter dan alleen vervelende momenten.
Maar ik bedoel gewoon met andere woorden, meid stand up! Geef hem een schop onder zn ballen en pik deze onzin niet! Jij draait voor je gezin en laat alsjeblieft niet toe dat je man die er totaal geen aandeel in wil nemen jou straks breekt waardoor je kids ook niks aan je hebben en hij gaat het niet overnemen...
Ps hij vind dat je je kleine verwent omdat je hem meteen pakt wanneer hij huilt, met andere woorden hij vind dat de baby zichzelf moet helpen, terwijl meneer die volwassen is het niet eens kan opbrengen in een andere kamer te werken ?
Sorry nogmaals ik wil echt niet respectloos overkomen, maar pfff je kan wat hebben hoor, meer dan dat je man denkt, ziet, of merkt. want khad hem met zn werk en bed in de schuur gezet, en dan had ie ng geluk want zit ie in ieder geval droog.
Praat met elkaar, gooi alles eruit hoe je je voelt en dat je op bent met hoe het nu gaat. Tis nu tijd om te praten, wachten tot een goed moment heeft geen nut dan gaat er een onderdoor straks.
En nogmaals, je doet het super als moeder! 100%. Je kids zullen je later dankbaar zijn🧡
![Lotte78](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/281cfc21ed299d488f616b1c0553bfcc-50x50.jpg)
Lotte78
13-10-2021 om 18:12
Ga aub met de huisarts praten. Wij hadden ook een huilbaby en ik zat er echt doorheen.
Gesprek met huisarts gehad. Nadat ze door de gehele medische molen was gehaald (in het ziekenhuis waar ik na de bevalling lag vonden ze ook al dat ze extreem veel huilde, ze kon niet op zaal liggen , haar wiegje stond bij de verplegerspost ) en thuisobservatie hadden gehad.
Kwam er een gesprek met man, huisarts en ik. Dochter was blijkbaar getraumatiseerd door bevalling. En de voorspelling was dat dit zou blijven totdat ze 3/4 maanden was. Er moest vd huisarts een plan komen om mij te ontlasten. Observaties gaven ons gelijk. Lottekind huilde letterlijk de hele tijd behalve als ze sliep of at. Druk werk van man telde niet. Of zoals de huisarts zei , in het beste geval wil je vrouw straks scheiden zodat ze nog maar 50% zorg hoeft te geven. In het slechtste geval wordt ze opgenomen en heb je 100% de zorg. Dit kunnen we voorkomen door nu in actie te komen.
Man nam gedeeltelijk zorgverlof op. Begon later met werken zodat hij ook nachten kon doen. Of juist de ochtend en dat ik dan kon blijven liggen. We verdeelde letterlijk de nachten.Als hij thuis kwam van werk, kreeg hij de baby en vertrok ik voor 2 uur.
2x per maand sliep ze bij mijn ouders,2x per maand bij mijn schoonouders. Zo konden we 1x per week echt goed slapen.
We droegen koptelefoon. En als het me echt te erg werd, moest ik met een kopje thee in de tuin gaan zitten. Baby in de box neerleggen, zo zag ik haar door het raam. Even uit de situatie en het gehuil stappen.
Even 5 minuten rust. Zodat ik er daarna weer voor haar kon zijn.
Gelukkig kwamen ook vrienden langs om met haar te wandelen.Na 4 maanden stopte het. En werd ze het liefste en makkelijkste kind ever . Maar vrienden hebben het er nu na bijna 15jr nog over. Wat kon Lottekind krijsen.
Het gesprek met de huisarts was echt mijn redding.
![Mama92](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/ad094f18637398108c6b200b52e51ef0-50x50.jpg)
Mama92
13-10-2021 om 18:34
Hoi ,
Eentonig geluidjes helpt ook wel eens . Aangeef aan je man of familie als niet meer gaat misschien kan iemand nog een dagje oppassen elk dag is meegenomen. Ik vind al heel goed hulp heb voor keer te douche en eten anders na kinderopvang brengen . Als eens verder onderzoek gehad kinderarts of een osteopathie of die nog wat kunnen betekenen voor reflux? Heel veel sterkte het wordt uiteindelijk beter. Xxx
![Luna85](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/50a8dfd3240eaed7369d57c1e479fca5-50x50.jpg)
Luna85
13-10-2021 om 19:12
Iedereen heel erg bedankt voor de adviezen, steunbetuigingen en zelfs standaard e-mails die ik naar mijn man kan sturen en hulpaanbiedingen Wat ontzettend lief van jullie!
Mijn moeder is vandaag toch gekomen. Ze hadden afgezegd omdat mijn man vandaag extra vrij had genomen. Maar later bleek deze vrij ook van ons allen, want nadat de kinderen zelf om zeven uur beneden kwamen, was hij blijven liggen, want extra vrij, dus hij kon dan mooi uitslapen volgens hemzelf. Toen ik de baby dan maar even bij hem bracht (want waarom baby mee naar school terwijl hij thuis is?!’) sneerde hij kwaad ‘ja, maar wie kan er nu slapen naast een huilbaby?!?’. Iets wat hij dus blijkbaar wel van mij verwacht terwijl hij donders goed weet dat het onmogelijk is. Naast dat uitslapen terwijl je vrouw gewoon niet slaapt natuurlijk te idioot voor woorden is.
Bij thuiskomst hadden we nog een akkefietje. Ik gaf vorige week aan dat ik deze week weer eens een keertje naar yoga zou willen in de avond. Hij gaf daarop aan dat hij echt niet rond bedtijd met drie kinderen alleen thuis wilde zijn. Ik had dus geregeld dat die meiden dus mee mochten en vroeg hem of hij wel thuis was vanavond. Daarop zei hij weer dat het idioot was om die kinderen mee te nemen. ‘Dat is toch iets van jou. Waarom ga je niet gewoon alleen?!’ Nou, toen brak mijn klomp. Ik heb hem weggestuurd, met het advies om eens goed te gaan bijslapen en nadenken. Ik kan zo niet verder. Het kost me bakken met energie. Inmiddels is hij nog niet weer thuis en ik heb ook nog niets van hem gehoord. Dankzij mijn moeder wel wat kunnen slapen vandaag.
![Tatemae](https://static.ouders.nl/uploads/users/2021/8/533e117d59ad38a3_75d0da-50x50.jpg)
Tatemae
13-10-2021 om 19:18
jeetje wat speelt hij een afschuwelijk spel met jou, zonder dat jij de spelregels kent.
Hoe wil je het gaan aanpakken als hij thuis komt?
En weet iemand in jullie omgeving dat hij niks doet met én voor de kinderen?
![Luna85](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/50a8dfd3240eaed7369d57c1e479fca5-50x50.jpg)
Luna85
13-10-2021 om 19:21
Ik denk eigenlijk dat hij hartstikke overspannen of in de war is. Zo ken ik hem helemaal niet namelijk. Mijn man kan op sommige situaties heel apart reageren, maar het is geen slechte man. Zeker niet voor de geboorte van onze zoon. Misschien maakt het slaaptekort hem echt gek, of het gehuil. Maar hij moet dat zelf maar even uitzoeken.
![Biebel](https://static.ouders.nl/uploads/users/2021/11/9f987e11f3bc8710_9d6c42-50x50.jpg)
Biebel
13-10-2021 om 19:30
Luna85 schreef op 13-10-2021 om 19:21:
Ik denk eigenlijk dat hij hartstikke overspannen of in de war is. Zo ken ik hem helemaal niet namelijk. Mijn man kan op sommige situaties heel apart reageren, maar het is geen slechte man. Zeker niet voor de geboorte van onze zoon. Misschien maakt het slaaptekort hem echt gek, of het gehuil. Maar hij moet dat zelf maar even uitzoeken.
Het maakt niet zo veel uit wat het is. Ik denk dat het supergoed is dat je je grens hebt aangegeven en je moeder hebt gevraagd.
Gelijktijdig, het is echt niet fijn zo. Misschien is de tip van je op jezelf en je drie echte kinderen concentreren wel de beste. Maar zou je iemand anders (een broer of vriend van hem of zijn vader) eens kunnen vragen om eens met hem contact te leggen om te zien hoe het gaat. Want misschien is je zorg over hem wel terecht, maar echt even niet passend bij de zorg voor jezelf en je baby.
En echt, vraag gerust meer mensen om ervoor te zorgen dat je even rust hebt. Je merkt hier hoe graag mensen je even helpen.
Reageer op dit bericht
Op dit topic is al langer dan 4 weken niet gereageerd, daarom is het reageerveld verborgen. Je kan ook een nieuw topic starten.